James Blakes derde is traag en eenvormig

Op zijn titelloze debuut-album uit 2011 lanceerde de Britse James Blake een eigen geluid met duistere ratelbassen en aanzwellende elektronica, haaks op elkaar als ijsschotsen. Zijn hoge stem met smekend timbre stak mooi af bij de koele stijl van de muziek. Op zijn derde album The Colour in Anything, met daarop maar liefst zeventien nummers, blijkt Blake nog altijd uit die bron te putten. De eerste helft is nogal traag en eenvormig, daarna volgen enkele verrassingen. ‘Choose Me’ is aangenaam hectisch, en ‘I Need a Forest Fire’ klinkt al anders door de samenzang met met Bon Iver. Het piano-rijke ‘My Willing Heart’ is een gedragen ballade met smekende liefdesperikelen, maar speelt zo duidelijk op het gemoed dat de de luisteraar zich er niet makkelijk in kan verliezen.