Hogere bloeddruk en lange nek gaan samen in de giraffegenen

De lange nek van de giraf kon alleen bestaan als het dier ook hogere bloeddruk kreeg, zagen genetici in het girafgenoom.

Foto Kamran Jebreili / AP

De genen die giraffes hun lange nekken geven zijn gevonden. Afrikaanse en Amerikaanse genetici vonden mutaties in het giraffe-DNA die de nek van het giraffe-embryo verlengen. Dinsdag beschreven de onderzoekers hun resultaten in Nature Communications.

De giraffenek bevat zeven nekwervels, net als die van andere zoogdieren, maar bij giraffes zijn die wervels stuk voor stuk opgerekt.

Om de mutaties te vinden die de giraffenek hebben opgerekt, brachten genetici de complete DNA-volgorde van de giraffe in kaart. Ze deden dat ook bij de okapi, om het giraffe-DNA mee te vergelijken. De okapi is de naaste nog levende verwant van de giraffe, maar heeft niet de lange nek.

Het team vond 70 genen in het giraffegenoom die sterk afweken van okapi’s en andere zoogdieren. Daar zaten genen bij die de blauwdruk van het embryo beïnvloeden. Van één gen is bekend dat het de omvang van het gebied bepaalt waar later wervels uit groeien. Mensen en muizen met mutaties in dit gebied worden vaak geboren met afwijkingen aan hun skelet.

Naast gemuteerde skeletgenen, vonden de genetici ook mutaties in genen die bij het vaatstelsel en het regelen van bloeddruk betrokken zijn. De bloeddruk van giraffes steeg in de evolutie met het rekken van de nek, om het bloed omhoog te kunnen pompen.

Opvallend genoeg bleek een gen dat betrokken is bij chromosoomreparatie bij okapi’s en giraffes uitgeschakeld. Volgens de genetici kan dat verklaren waarom giraffes en okapi’s zo’n afwijkend chromosoomaantal hebben. De meeste evenhoevigen hebben 58 of 60 chromosomen, maar bij giraffes en okapi’s zijn sommige van die chromosomen gefuseerd tot 30 en 46 chromosomen.

De genetici stellen nu voor om sommige giraffemutaties bij proefdieren als muizen te introduceren, om te zien welk effect ze hebben.