Zwemkoningin Kromo is terug in haar gouden theater

EK zwemmen Londen Ranomi Kromowidjojo is terug in het bad waar ze in 2012 olympisch kampioen werd. Ze hoopt er inspiratie op te doen voor Rio.

Ranomi Kromowidjojo zwom dinsdag in de halve finale van de 100 meter vrije slag op de EK in Londen. Ze plaatste zich voor de finale, die is woensdagavond. Foto OLAF KRAAK/ANP

Eigenlijk ziet ze het nu pas goed, de contouren van het Queen Elizabeth Olympic Park in Londen, met pal naast de ingang het imposante, golvende Aquatics Centre. Het podium, de startblokken, de kleedkamers, de tribunes, het uitzicht op het kolossale olympisch stadion. Sprintster Ranomi Kromowidjojo (25) kroonde zich vier jaar geleden tot zwemkoningin van Londen, maar gunde zichzelf nooit de kans ‘haar’ zwemstadion goed te bekijken. Deze week keerde ze voor het eerst terug op de plek waar ze historisch goud haalde op de 50 en 100 meter vrije slag, en zilver met de Golden Girls op de estafette. „Heel gaaf om terug te zijn”, zegt Kromowidjojo. „Ik heb vier jaar geleden eigenlijk niks gezien. Ik had oogkleppen op en was alleen maar bezig met zwemmen. Maar ik loop hier nu veel bewuster rond.”

Met een verjongde estafetteploeg – van het oude kwartet zijn nu alleen Kromowidjojo en Femke Heemskerk opnieuw van de partij – haalde de Groningse maandag direct goud binnen op de EK, het laatste grote toernooi voor de Spelen in Rio.

Het Londense zwemtheater is een behoorlijk stuk kleiner dan tijdens de Spelen doordat de bovenste ring van de tribunes is verwijderd. Daardoor is de capaciteit flink ingekrompen, maar het blijft een indrukwekkend bouwwerk, vindt ze. „Het is veel lichter nu de hoge tribunes zijn vervangen door ramen. Er is meer sfeer.”

Goud op de 100 meter vrij:

Verre van vlekkeloos

‘Kromo’ hoopt in het olympische water vooral inspiratie op te doen. Want de lange weg naar Rio verliep verre van vlekkeloos. Trainerswissels en een verbroken relatie met Pieter van den Hoogenband wierpen haar na Londen terug. Dit seizoen zijn drie Australische vrouwen én de Zweedse Sarah Sjöström sneller op de 100 vrij.

Misschien geeft ‘Londen’ net de bevestiging die ze zoekt. Ja, ze blijft de nuchtere Groningse als ze zegt: „Water is water, en elk zwembad is 50 meter lang.” Maar, andere gevoelens heeft ze ook als ze door het olympische park wandelt. „Ik merk dat de mooie herinneringen aan vier jaar geleden veel energie geven. Dat geeft vertrouwen.”

Water is water, en elk zwembad is 50 meter lang

Ranomi Kromowidjojo topzwemster

Hier wandelde ze in 2012, samen met haar coach Jacco Verhaeren en zwemvriendin Marleen Veldhuis. Na Beijing (2008), waar ze al estafettegoud had behaald, was Londen haar tweede olympische toernooi. Maar in dit bad was ze pas goed genoeg voor de individuele prijzen. „Alles komt weer boven als ik hier rondloop. De ruimte waar je zit voor de start, het podium. Ik voelde me supersterk. Er komt heel veel positieve energie vrij.”

Maar vanzelf ging het niet, destijds. De avond van haar mooiste titel, de 100 vrij, herinnert ze zich nog. „Ik was heel ontspannen, ik zat in de voorstart te praten met mijn tegenstandsters.” Daarna gingen de oogkleppen op voor 53 seconden concentratie. „Ik was meteen na de race nog zo met het proces bezig, het racen, dat ik niet meteen blij was dat ik goud had gehaald. Ik was niet zo tevreden over mijn race. Ook al had ik goud gehaald, ik ging niet helemaal uit mijn dak. Ook omdat ik wist dat het toernooi nog niet klaar was.”

Goud op de 50 meter vrij:

De kroonprins

Het ging allemaal heel snel, beseft ze nu. De race, de huldiging, de kroonprins, de pers – en daarna weer de rust van de olympische cocon. „Maar op de 50 vrij maakte ik precies dezelfde fout. Ik finishte bijna met mijn neus, in plaats van met mijn vingertoppen. Maar pas na die laatste race kon ik echt genieten.”

Nu is ze dus terug. Ze oogt meer ontspannen dan ze in lange tijd heeft gedaan. Maakt grappen, praat honderd uit met collega’s en de media, geniet zichtbaar van de aanloop naar Rio, het evenement waar ze het allemaal voor doet. Ook in het water lijkt ze zich te herpakken. Dinsdagavond gleed ze in de halve finale van de 100 vrij zonder zichtbare krachtsinspanning naar haar plek in de finale, woensdagavond, naast Femke Heemskerk.

Kromowidjojo’s coach Patrick Pearson hoopt dat Londen haar zal brengen tot een prestatie die ze nog nooit eerder verrichtte. Want hoe vreemd het ook klinkt, ze won nog nooit een individuele Europese titel. Een hersenvliesontsteking, vormverlies en een onhandig schema hielden haar telkens weg van de EK. In ‘haar’ bad in Londen zal ze niet veel meer zwemmen. „Ze wil Londen verlaten met positieve herinneringen”, zegt Pearson. „Een eerste Europese titel op de 100 vrij.”