Column

Nieuwe stap van de NAVO in de Europese raketverdediging is een defensief signaal aan Rusland

Europa is veilig tegen raketten uit ‘schurkenstaten’ in het Midden-Oosten. Dat was de boodschap toen de secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, donderdag een verdedigingsinstallatie in het Roemeense Deveselu opende.

De ingebruikname komt op een moment van militaire spanning met Rusland, dat de uitbreiding van de westerse raketverdediging beschouwt als bedreiging van de strategische balans. Het werkelijke doel is het onschadelijk maken van de Russische nucleaire afschrikkingsmacht, liet president Poetin weten.

De NAVO-raketbasis bestaat uit een krachtige radar en twee dozijn onderscheppingsraketten die ballistische raketten met een middellang bereik buiten de dampkring kunnen raken.

De verdediging tegen ballistische raketten is sinds Ronald Reagans Star Wars-project uit de Koude Oorlog bescheidener en realistischer geworden. Onhaalbare ideeën over laserkanonnen in de ruimte zijn ingewisseld voor praktischer technologie te land en ter zee.

Er was een tijd dat de NAVO en Rusland nog wilden samenwerken aan een ‘raketschild’. Die is alweer tien jaar voorbij. Aanleiding voor de breuk was de aankondiging van de VS, in 2006, om verdedigingsinstallaties te bouwen in Polen en Tsjechië. Dat plan ging van tafel, maar de ontwikkeling ging door. De basis in Roemenië is daarvan het eerste resultaat in Europa. En in 2018 moet een soortgelijke basis in Polen openen.

De Russische vrees over ‘Deveselu’ is onterecht. Het aantal raketten is te klein en staat op de verkeerde plek als het onderscheppen van Russische raketten vanuit Siberië of de Noordelijke IJszee daadwerkelijk het doel was.

De basis is een beperkte en verstandige zet van het bondgenootschap om zich te kunnen verdedigen tegen raketten uit een onvoorspelbaar Midden-Oosten, ook al is het risico daarop na het akkoord met Iran nu wellicht minder hoog.

Maar Rusland maakt op dit ogenblik weinig onderscheid tussen feiten en fictie om de argwaan over een ‘westerse omsingeling’ te voeden. In dezelfde categorie valt het argument dat het Westen ‘eigenlijk’ van plan is de silo’s in Roemenië met nucleaire kruisraketten uit te rusten.

Dat een NAVO-raketbasis in Polen bedoeld is als ‘tweede verdedigingslinie’ tegen ballistische raketten uit het Midden-Oosten, zoals de NAVO zegt, ligt minder voor de hand.

Polen en de Baltische landen zien die terecht als extra zekerheid. Gezien het Russische nucleaire sabelgekletter sinds de annexatie van de Krim, zoals de plaatsing van raketten in de Russische enclave Kaliningrad, kan zo’n defensief signaal geen kwaad.