Film moet kwakkelende game redden

Angry Birds: The Movie is de zoveelste poging om van een populair computerspel ook een bioscoopsucces te maken. Dat is niet zo eenvoudig.

Chuck (Josh Gad) en Red (Jason Sudeikis) op het strand.

Als Hollywood besluit om een computerspel te verfilmen, betekent dat in de meeste gevallen ‘game over’. De lijst met flops is lang: Super Mario Bros (1993), Street Fighter (1994), Mortal Kombat (1995), Doom (2005), Prince of Persia: The Sands of Time (2010), of Pixels (2015). Bescheiden successen als de Tomb Raider en Resident Evil-reeksen zijn de uitzonderingen die de regel bevestigen.

Hollywood hoopt dit jaar met liefst vier op games gebaseerde films voor een keerpunt te zorgen. Een daarvan is Angry Birds: The Movie. Sinds de lancering van de allereerste mobiele app in 2009 voor de iPhone werden de zestien variaties op het spel, in de franchise van de Finse ontwikkelaar Rovio Entertainment, meer dan drie miljard keer gedownload. De eenvoud van het kleurrijke spel – spelers lanceren geanimeerde vogels met katapulten om horkerige groene varkens omver te kegelen – en de behendigheid die je daarvoor nodig had, maakten het uiterst verslavend. De Britse premier David Cameron, schrijver Salman Rushdie en popster Justin Bieber bekenden ooit tot de fervente spelers te behoren.

Door Star Wars- en Transformers-versies van Angry Birds uit te brengen, liftte het merk eerder mee op de populariteit van die grote films. Hiermee maakte Rovio de games aantrekkelijk voor meer mensen dan alleen maar vogelliefhebbers. Dat er niet eerder een film verscheen is gezien de populariteit eigenlijk een raadsel. De franchise omvat boeken, tekenfilms en zelfs een pretpark in Finland. De financiële situatie van Rovio verduidelijkt de timing van Angry Birds: The Movie. De afgelopen drie jaar zag de ontwikkelaar de winst fors slinken: een winst van 71 miljoen euro in 2012 daalde naar een verlies van 13 miljoen in 2015. Angry Birds: The Movie is een ultieme poging weer glans te geven aan wat inmiddels een kwakkelende en verouderde franchise is.

Maar dan moet Angry Birds: The Movie wel bewijzen dat het niet de zoveelste mislukte overstap is van spelconsole naar film. Het helpt dat Rovio het achtergrondverhaal van het spel nooit volledig uit de doeken heeft gedaan. Waar komen die vogels en varkens vandaan? Waarom toch die eeuwige strijd?

Die geheimzinnigheid was onderdeel van bewuste strategie, onthulde de voormalig topman van Rovio, Mikael Hed. Met de nieuwe film kan eindelijk dat verhaal uit de doeken worden gedaan. Dat is een slimme beslissing. Films zoals Mortal Kombat en Street Fighter flopten juist omdat ze tussen wal en schip raakten. De altijd zo kritische fans waren teleurgesteld door de sterk versimpelde versies van hun geliefde gamepersonages, maar de fantasierijke verhalen waren ook te onbegrijpelijk voor het grote publiek.

Toch blijven filmstudio’s terugvallen op videospellen. Want games kunnen net als populaire strips bijna automatisch rekenen op een groot publiek en naamsherkenning. Computerspellen zitten allang niet meer zo kinderachtig in elkaar als twintig, dertig jaar geleden. „De echt goede games hebben tegenwoordig verhalen die eeuwenoude stijlfiguren uit boeken en films gebruiken”, verklaarde Shawn Layden, hoofd van Sony Interactive Entertainment America, tegenover persbureau AP. „Computerspellen zijn een nieuwe, rijke bron van materiaal, dat zich goed vertaalt naar andere media.”

Daarom drukt Hollywood weer eens op de resetknop. Bij verfilmingen van succesrijke games zetten de studio’s in op toptalent zoals Sean Penn die zijn stem leende aan Angry Birds, Michael Fassbender die te zien zal zijn in Assassin’s Creed en de gelauwerde regisseur Duncan Jones (Moon, Source Code) die tekende voor Warcraft. Rovio moet bewijzen dat hun boze vogels meer zijn dan een tweedimensionale hit van weleer.