Soepele en weelderige Lane

Zangeres Nikki Lane is lang en rank, anders dan haar voluptueuze zangstem deed vermoeden. De zangeres uit Nashville, die twee jaar geleden het geweldige tweede album All Or Nothin’ uitbracht, trad gistermiddag voor het eerst op in Nederland, in de Amstelkerk in Amsterdam. Ten overstaan van een publiek dat goeddeels bestond uit countryliefhebbers van ongeveer twee keer haar leeftijd, zong Lane de liedjes nu zonder band. Lane en haar begeleider speelden akoestisch gitaar, een achtergrondzangeres schudde met percussie.

Nikki Lane wordt vergeleken met Loretta Lynn. Haar zangstem heeft een ronde klank waaruit soms een aangenaam vileine toon ontsnapt. In Lane’s liedjes is het bovendien ‘always the right time to do the wrong thing’. Op het album, geproduceerd door Black Keys’ Dan Auerbach, stuwen de drums en jammeren de steelgitaren als omlijsting van Lane’s venijn. Maar gistermiddag was Lane minder gewaagd en uitdagend dan de plaat beloofd had.

In het volle daglicht, op een rijtje achter drie microfoons, leek ze zich vooral zorgen te maken over de verrichtingen van haar muzikanten. Ze praatte uitgebreid tussen de nummers door, maar anders dan in haar liedjes was hier weinig gusto. Voordeel was dat Lane’s stem, ook in de zachtere variant nog soepel en weelderig klinkt. Haar ‘yippieayee!’ deed de houten kerk even schudden. Maar vreemd genoeg, en ongewoon voor Amerikaanse muzikanten, was Lane te weinig gedreven. Ze had onderonsjes met haar begeleiders, en staarde voor zich uit. De overgave ontbrak.