Ingemetseld in Angolese flat

Vlak voordat Angola eind 1975 onafhankelijk werd, metselde Ludovia Fernandes Mano de toegangsdeur dicht van haar flat in hoofdstad Luanda. Ze was bang voor wat er na de machtsomwenteling kon gebeuren, en niet ten onrechte. Achtentwintig jaar lang bleef ze onopgemerkt leven van de voorraden die anderen bij hun vlucht hadden achtergelaten. Na haar bevrijding stierf ze in 2010, 85 jaar oud. Met die vermeldingen begint de roman Een algemene theorie van het vergeten van de Angolese schrijver José Eduardo Agualusa, die er een fictief verhaal omheen bedacht. Hoe echt het grondgegeven en hoe fictief het verhaal in werkelijkheid zijn, valt voor de lezer niet uit te maken.

Het doet ook niet ter zake. In zijn voor de Man Booker International Prize genomineerde roman weeft Agualusa rond het ingemuurde bestaan van ‘Ludo’ een complex web aan vertellingen. Ze blijken op een knappe manier in elkaar te passen. Portugese ex-militairen, straatboefjes, voormalige rebellen, folteraars en oorlogswezen spelen stuk voor stuk hun rol in de turbulente Angolese geschiedenis van de afgelopen halve eeuw.

Een algemene theorie van het vergeten presenteert zich aanvankelijk als een los uitgestrooide kluwen van verhalen en verhaaltjes. Maar dóórlezen loont. Gaandeweg toont zich de vaste schrijvershand die alles zorgvuldig heeft geregisseerd.