Adviesje van een oud-CIA-directeur

Het is vermoedelijk niet erg handig als de baas van de CIA vreemdgaat, en dan staatsgeheimen prijsgeeft. Openheid is een goede zaak – maar je moet het niet overdrijven. Toch las ik dit weekeinde een stuk van de betreffende oud-CIA-directeur waarvan ik dacht: wat zou het goed zijn als Nederlanders, vooral politici, dit even lazen.

Zeker nu de Kamer woensdag debatteert over de zaak-Ebru Umar.

Ik heb het over David Petraeus, de Republikein en topgeneraal die door Obama in 2011 tot CIA-directeur werd benoemd. Een jaar later kwam uit dat hij een affaire had met een vrouw die een hagiografie over hem schreef.

Zij bleek, dit was misschien niet zo slim, te mailen vanuit zijn staatsgeheime account. Exit Petraeus.

De man had na 9/11 een fraai cv opgebouwd. Petraeus leidde de militaire inname van Bagdad in 2003, en stelde meteen vragen bij de tactiek van Bush. In 2007 keerde hij terug en slaagde erin Al-Qaeda in Irak te decimeren door samenwerking met Iraakse sunnieten.

Hij gaf geheimen prijs en ging vreemd. Maar heeft hij ongelijk?

Het was een publiek geheim dat hij in 2011 tegen Obama’s plan voor terugtrekking van alle troepen uit Irak was. Ook dit zag hij goed: hierna kon IS zijn kalifaat vanuit Irak probleemloos beginnen en uitbouwen.

Nu laat Petraeus opnieuw van zich horen. In The Washington Post klaagt hij over de „provocerende” toon van het islamdebat in de VS en de EU. Hij noemt geen namen maar je weet welke politici hij, zoon van een Friese zeekapitein, op het oog heeft. Vooral de verkiezingsretoriek tegen de islam genereert „blijvende schade”: het bedreigt, schrijft hij, onze veiligheid.

Niet alleen omdat die retoriek volgens hem brandstof voor nieuwe aanslagen is. Ook omdat het leidt tot méér westerse doden bij bestrijding van islamisten in landen als Syrië, Libië, Jemen en Mali. Wie de islam „demoniseert”, zegt Petreaus, verkleint de kans dat lokale moslims nog meevechten tegen islamisten. Dan komen alle risico’s van de strijd bij westerse troepen te liggen.

Dus nu we het door de zaak-Ebru zo veel over de vrijheid van meningsuiting hebben, mogen we best even de gevolgen van al onze vrije woorden onder ogen komen. En dan vooral de woorden van politici. Want als de ene westerse generaal die echt succes had tegen islamisten zegt dat het tegen ons belang is een hele religie te attaqueren op basis van het werk van terroristen, moeten politici misschien even uitleggen waarom ze dit negeren.

Zeker: Petraeus pleegde overspel. Maar met de onbedoelde gevolgen van het provoceren van moslims heeft hij nu eenmaal meer ervaring dan welke vrijsprekende Hollandse politicus dan ook.