Toevalsgerecht

Grappig hoe gerechten soms volkomen toevallig onder je handen ontstaan, terwijl je ze in je hoofd nooit zou kunnen bedenken. Ik bedoel: misosoep met noedels, groene asperges, spinazie en een halfzacht gekookt eitje. Dat klinkt vrij onwaarschijnlijk toch? Maar ik maakte het afgelopen week en was verbaasd over hoe goed het smaakte.

De toedracht kwam er kortgezegd op neer dat ik nogal gestrest een recept voor misosoep en voor chocolademousse stond uit te proberen, tegelijkertijd een snel pastaatje met spek en spinazie voor mijn zonen in elkaar flanste en voor mijn eigen diner snode plannen had met groene asperges en eieren. (De jongens moesten vroeg eten vanwege sportclubjes en ik heb niks tegen pasta met spek en spinazie, maar niet al om vijf uur ’s middags. Vandaar mijn solitaire asperge-voornemen. Voor het geval u denkt: waarom eet die vrouw niet gewoon samen met haar kinderen?)

Enfin, nadat mijn kroost gegeten had en opgehoepeld was, bleef ik achter met een ontplofte keuken, een restje spaghetti, een pannetje misosoep, een bos asperges en een bak chocolademousse. Even overwoog ik om in een heet bad te gaan liggen met een glas ijskoude wodka. Maar daarvoor lonkten de asperges toch iets te hard.

Dus: spaghetti in een grote kom genesteld als ware het Japanse ramen. Asperges geroerbakt met een beetje fijngesneden gember en een handje overgebleven spinazie. Eitje zachtgekookt. Et voilà, een gerecht was geboren. Nadat ik de soep had opgeslobberd was ik zo voldaan dat dat bad en die wodka niet meer nodig waren. De chocolademousse wel natuurlijk. Wanneer is chocomousse ooit niet nodig?

Janneke Vreugdenhil