Ascenseur pour l’échafaud Canvas, 22.55-0.26u

(Louis Malle, 1958). Atmosfeer is belangrijker dan de misdaadplot in Louis Malle’s eerste film. De beelden van Jeanne Moreau die zwijgend en steeds wanhopiger door nachtelijk Parijs dwaalt in de hoop haar minnaar Julien te treffen, zijn doortrokken van een diepe melancholie. De desolate noten uit Miles Davis’ trompet begeleiden haar tocht, die cameraman Henri Decaë zonder filmlampen vastlegde. Slechts het licht uit de etalages en de lantaarnpalen schijnt op Moreau’s gezicht. Ze mompelt in zichzelf, klampt barpersoneel aan of ze Julien hebben gezien. Intussen spreekt haar trieste blik boekdelen. De inzet van dit alles is de moord op een echtgenoot.