Column

Aanstellers

Iedereen zegt wel eens wat, maar deze week deed het Landelijk Parket aangifte tegen het Heerlense raadslid Christian Petermann, omdat hij op Twitter de officier van justitie Anja Janssen dood had gewenst. Petermann: „Ik hoop dat Anja Janssen-de Boer oftewel ‘de Irma Grese van het OM’ nog vanavond verongelukt.”

Irma Grese, aka de Engel des Doods, was een kampbeul in Nazi-Duitsland, die huishield in Ravensbrück, Bergen-Belsen en Auschwitz. Anja Janssen is openbaar aanklager in de corruptiezaak tegen de Roermondse ex-VVD’er Jos van Rey.

In Limburgse media wreef Petermann achteraf nog stevig in zijn vlek. De vergelijking met de kampbeul was hem ingegeven door de uitstraling van Janssen, „die kille vileinheid”. Bovendien, hij was nog mild: „Er zijn vreselijke dingen gebeurd in die kampen, maar de ellende die zij heeft veroorzaakt, gaat nog 27 keer verder.”

De rest laat zich uittekenen. Helden op Twitter zijn, wanneer ze op hun woorden worden aangesproken, altijd een stuk minder heldhaftig. Petermann bood zijn excuses aan, verklaarde dat hij die 27 keer juist omgekeerd had bedoeld, fout geciteerd. En hij had enkel willen protesteren tegen de strafeis.

Justitie zoekt het uit. Interessant is de vraag: waar komen die hysterische hyperbolen vandaan? Wat beweegt zo’n raadslid uit een lokaal partijtje uit Heerlen zich uit te leven in zo’n potsierlijk agressieve vergelijking?

Interessant, want je vindt zulke drama queens overal, links en rechts – vermeend onrecht wordt opgeblazen tot kosmisch slachtofferschap, verschil van opvatting geldt meteen als de zoveelste battle in de eindstrijd tussen goed en kwaad. Autoriteit is niet iets wat kritisch gevolgd moet worden, maar onderdrukker, bezetter, verrader.

In dezelfde week dat Petermann zijn tweet de wereld in stuurde, plaatste een gepensioneerde butler van Donald Trump een bericht op Facebook, waarin hij stelde dat President Obama standrechtelijk geëxecuteerd had moeten worden, omdat hij immers een „enemy agent” is. De rest van zijn boodschap klinkt bekend: een tot op het bot corrupte elite die het land naar de afgrond brengt en uitlevert aan vijandige elementen, maar godzijdank gloort er hoop aan de horizon in de persoon van de verlosser. Donald Trump.

Net als hier: op internet trof ik een foto van een grafsteen waarin NEDERLAND stond gebeiteld, en als grafschrift: ‘Ik lig hier al een tijd tot ik door Geert weer wordt bevrijd.’ Haha, ik koester de Hollandse huisvlijt waarmee zo’n grafsteen digitaal in elkaar wordt geknutseld, dat struikelende bruiloftsrijm, maar het is hetzelfde hyperbolische theater dat uit de tweet van Petermann spreekt.

Afgelopen week kondigde Geert Wilders aan dat hij naar de Republikeinse conventie zou gaan, waar Trump genomineerd gaat worden. Volgens Wilders is Trump de gedroomde president: „We need brave leaders.”

O ja? Nog maar een jaar geleden, na de mislukte aanslag door twee islamitische radicalen in Garland, Texas, waar Wilders spotprenten van de Profeet Mohammed jureerde, noemde dezelfde Donald Trump de organisator van die bijeenkomst, de anti-islamactiviste en Wilders-kompaan Pam Geller nog „dumb”. Hij beschuldigde haar, en impliciet Wilders, van uitlokking – waarom provoceerde zij onnodig met die prenten, verklaarde hij, terwijl er al genoeg problemen waren? Niet nodig. Trump: „I think that Pam Geller is a terrible messenger.

Inmiddels moet Trump zich in bochten wringen om zijn eigen verbale provocaties op de werkelijkheid te laten aansluiten – moslims mogen van hem de VS niet meer in, maar de burgemeester van Londen is natuurlijk van harte welkom.

Het laat zien welk spel er wordt gespeeld. De aanhang van Trump en Wilders moet het vooral zelf weten, maar mij lijkt het dat hun onbehagen genadeloos door hun verlossers wordt geëxploiteerd.

Die taal van verzet en verraad, van aanval en ondergang, bezetting en bevrijding, verwoesting en verkrachting – de hyperbool is zuurstof voor de onvrede. Maar juist die gezwollen retoriek maakt iedere echte argumentatie ongeloofwaardig. Waarom zet kritiek, die vaak ook reëel is, zich hier door totaal ontspoorde beeldspraak hopeloos buitenspel?

Stel dat het Heerlense raadslid wel een serieus punt heeft in de zaak- Van Rey, dan heeft hij met zo’n tweet met kampbeul en doodswens glorieus zijn eigen glazen ingegooid.

Dat er aangifte tegen hem is gedaan lijkt me goed – je hoeft je niet alles te laten zeggen. Dat hij spijt heeft betuigd is ook mooi. Nog mooier zou zijn wanneer hij zelf zou beseffen wat een ongelofelijke aansteller hij is.