Brieven

Haalbaar of handjeklap?

Stéphano Alonso wijdt waarderende woorden aan de tijd dat bij beoordeling van politiek de kunst van het haalbare in aanzien stond (7/5). Nu hebben populistische schreeuwers het hoogste woord. Enige nuancering lijkt daarbij wel op haar plaats. De waardering voor alledaagse politiek was in het jongste verleden zeker niet algemeen. Ook in de krant waren er de kritische stemmen van gezaghebbende columnisten c.s. die in de politiek van alledag veelal niet veel meer zagen dan benepen achterkamertjesgedoe dat visie op een wenselijke samenleving ontbeerde. De compromissen die Alonso positief beoordeelt, waren in de ogen van deze critici handjeklap zonder principes en bereikt door „met de pet rond te gaan”. Zonder het te beogen werd zo ook hout aangedragen voor de populistische brandstapel. Inmiddels is er veel veranderd. Oekraïne, De Krim en de vluchtelingenstroom hebben dromen verstoord en de realiteit een nieuwe plaats gegeven.

De deal met Turkije na onmacht van en binnen de EU is een sprekend voorbeeld van een praktische oplossing zonder opvallende plaats voor principes. Als ze zou leiden tot een algemene herwaardering van de politiek als de kunst van het haalbare zou dat een welkome bonus zijn.

Donald Trump

Een soort ‘Hadjememaar’

De overweldigende populariteit van presidentskandidaat Donald Trump bij de Amerikaanse kiezers is zeker voor een deel te danken aan de aandacht die de media aan hem besteden. Niet alleen in de VS, zelfs NRC Weekend (7/5) bracht twee paginagrote foto’s van Trump.

Het roept herinneringen op aan een voorval in de Nederlandse politieke geschiedenis. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1922 stelde een anarchistische partij in Amsterdam een bekend straattype kandidaat. Het was een zwerver en notoire dronkaard, bekend onder de bijnaam Hadjememaar. Hij beschikte over een rappe tong, maar had weinig benul van gemeentepolitiek en kon amper lezen en schrijven. De kranten besteedden grote artikelen aan Hadjememaars warrige politieke uitspraken en aan zijn verkiezingsprogramma dat punten bevatte zoals goedkopere sterke drank en vrij jagen en vissen in het Vondelpark. De Amsterdammers genoten van deze verhalen en Hadjememaar werd in korte tijd heel populair. Daardoor behaalde hij voldoende stemmen voor een raadszetel, die hij overigens als gevolg van veroordeling wegens openbare dronkenschap niet heeft kunnen bezetten.

Jan Voskamp

Druipende verf

Appel wist ervan

Op de voorpagina van de NRC (12/5) trekt Frans Kaiser van het Gemeentemuseum de conclusie dat Karel Appel geen problemen zou hebben gehad met veranderingen in zijn werk. Februari 1989 is in de Consumentengids het verslag opgenomen van een kwalitatief onderzoek van kunstenaarsverven dat op het laboratorium van de Jan van Eyck Academie in Maastricht was uitgevoerd.

Naar aanleiding daarvan ben ik via een tussenpersoon door Karel Appel verzocht de verven die hij van plan was aan te schaffen te testen. Appel was zich bewust van de veranderingen die in zijn werken plaatsvonden en wenste een verf die dergelijke problemen kon voorkomen.

Pieter Keune verfchemicus