Blik: het plekje is er al, nu nog de keuken

foto rien zilvold

Heel langzaam leert Rotterdam haar grootste troef beter uit te spelen en raakt het allemaal wat aangekleder en gezelliger, zo pal aan de oevers van de Nieuwe Maas. De dagzaak Boompjes, gevestigd aan de verkeersader met dezelfde naam, verrijkt er nog dit voorjaar het restaurantaanbod. Op de kade van de Nijverheidstraat op Zuid heropent begin juni Borgo d’Aneto, restaurant Prachtig, direct onder de Erasmusbrug, investeerde in een aantrekkelijker terras. Op het Noordereiland is A La Plancha terug voor een volgend pop up-seizoen. Café Rotterdam, Aloha Bar en het Wereldmuseum kwamen er met mooie terrassen bij, en ook in het voormalige Wijn of Water aan de Lloydkade brandt zogezegd weer licht nu die zaak is overgegaan op een andere eigenaar.

Doorgaan of Stoppen

Wijn of Water had van meet af aan ook Doorgaan of Stoppen kunnen heten. Het uit geschakelde en gestapelde, lichtblauwe zeecontainers opgetrokken paviljoen heeft immers al een aantal uitbaters en concepten voorbij zien trekken zonder dat er iets van een signatuur beklijfde. Aan de locatie mag het niet liggen. Die is met mooi weer dankzij haar uitzicht, het schelpenstrandje en de zeegroene wilgjes weinig minder dan een stadsoase. Bovendien: van héél ver hoeven potentiële gasten nou ook weer niet te komen. De binnen verder wat kale entourage wordt omringd door appartementen vól tweeverdieners en pensionado’s. Zal Blik, zoals het restaurant sinds februari is herdoopt, het in die zeecontainers (vandaar die naam?) nu wél gaan redden?

Tweeënhalf uur

We krijgen op een zonnige middag in het weekend tweeënhalf uur de tijd om ons daar een oordeel over te vormen. Zo lang duurt het voordat we twee driegangenmenuutjes uitgeserveerd hebben gekregen. We nemen om te beginnen de huisgerookte makreel met bietjes en – apart! – walnoot (9,50 euro) plus de procureur met rucola, frisée en uiencompote (zelfde prijs).

Hoeft laatstgenoemd gerecht het zeker niet te hebben van de zak gemengde sla die op het bord wordt uitgestort, de koude en taaie varkensnek kan zelf evenmin bekoren. Behartenswaardig dat óók Blik meegaat in de duurzaamheidstrend en incourant vlees op de kaart zet, maar probeer er dan op zijn minst iets liefdevols mee. Of, kan ook, en niks om je voor te schamen: mik in een strandhut-zonder-zee als deze anders gewoon op een fantastische moules-frites. Wat is daar mis mee?

De kabeljauw, in tal van Rotterdamse restaurants eveneens al geruime tijd onvermijdelijk, wordt in Blik opgediend in papillote (21 euro). Naast vis bevat het papieren zakje ook wat prei en champignons en een kleverig stamppotje van raapstelen.

Snoekbaars mag er wezen

De op de huid gebakken snoekbaars (zelfde prijs) die aan mijn zijde van de tafel voor de laatste maal aan wal komt, mag er wel wezen. Ik zou er op slag weer visser van worden. In Blik gaat de moot vergezeld van een brandade van kabeljauw, bietjes, boterrapen en een dragonsaus. Alles bij elkaar net genoeg om het, in afwachting van het dessert, nog eens een drie kwartier met een halflege maag vol te houden.

Voor dat dessert valt het oog op een ‘decompositie’ van rabarbercrumble (7 euro) en een bescheiden selectie biologische kaasjes (9 euro) van Marijke Booij (Fenix Food Factory) en kaashandel Bastiaansen uit het Brabantse Molenschot. We drinken er twee troostrijke muscats bij, maar blijven desondanks toch nog wel een beetje mopperen. Ja, sorry hoor. Maar de muziek voor de ploeterende, gestresste jongens in de keuken van Blik zou toch niet per sé dezelfde – en van hetzelfde volume – hoeven zijn als voor de restaurantgasten?