Zing zing zink

‘Only ten seconds till we start” riep de regisseur vanaf het podium, „Make yourself goodlooking now”. Het deuntje van het Songfestival galmde door de zaal en iedereen hield zijn buik in. Tweehonderd miljoen mensen zagen dinsdagavond Douwe Bob zichzelf naar de finale zwijgen. Ik was er live bij. Dat was indrukwekkend, maar niet alleen omdat het feest was. Het kwam ook door iets anders.

ellendeckwitz0

De pauze-act heette Grey People. Een groep dansers verbeeldde, geheel in grijs gekleed en geschminkt, de vluchtelingencrisis. Tegen het einde van de performance schminkten ze zich op het podium af en kwamen hun gezichten tevoorschijn. Ze klommen over de dranghekken die de fans van het podium scheidden. De camera zoomde uit en toonde hoe ze werden opgenomen in het publiek.

Het was een ontroerend moment, maar het zette ook alle ervaringen van die dag op scherp. Toen ik dinsdagochtend landde in Stockholm, was ik in feeststemming. Tot we het vliegtuig niet uitmochten omdat de ME alles en iedereen wilde doorzoeken, ik van top tot teen gefouilleerd werd en zo’n Commissaris Rex-hond zijn speurneus in mijn bagage stak.

Eenmaal aangekomen in het appartement, zeiden mijn vrienden (die al een week eerder waren gevlogen, want die zijn echt fan), dat ik er nog makkelijk vanaf was gekomen.

Dit was slechts de beveiliging die je met het blote oog kon zien

Zij werden al op Schiphol tot in de porie doorzocht. Iedere tube werd opengedraaid en gecontroleerd.

Voor de halve finale werd mijn tas twee keer binnenste buiten gekeerd. Er werd een scan van mijn paspoort gemaakt. Mensen werden afgevoerd. En dit was slechts de beveiliging die je met het blote oog kon zien. Waarschijnlijk zweefden er boven de zaal ook nog drones en hadden ze voor noodgevallen Ben Cramer klaarstaan met een hellebaard.

Toen ik tijdens de show even de zaal uitging, zag ik dat er in de gangen zwaarbewapende militairen patrouilleerden. ‘Dus zoveel bescherming kost onze vrijheid tegenwoordig,’ dacht ik. Onafhankelijkheid die met een geweer beschermd moet worden. Natuurlijk had ik verwacht dat de beveiliging bij het Songfestival scherp zou zijn. De afgelopen jaren hebben verschillende groepen gezegd dat ze een aanslag zullen plegen. Van homohaters tot IS. Nadat het festival in 2012 plaats vond in Azerbajdzjan, meldden westerse inlichtingendiensten dat Ali Khameini, de geestelijk leider van Iran, persoonlijk opdracht had gegeven om aanslagen te plegen op het festival.

Ik liep terug de zaal in. Een van mijn vrienden, een Nederlander van Turkse komaf, lachte me toe. Hij had om zijn schouders de Nederlandse vlag geslagen. Het leek heel even op zo’n warmtedeken die de bootvluchtelingen bij aankomst omgeslagen kregen. Maar dan in de kleuren van mijn land. Vanuit de zaal steeg een applaus op. Het klonk als een wolkbreuk.