RIAS Kammerchor bereikt de perfecte samenklank

In 1948 werd in Berlijn het Rundfunkchor des RIAS opgericht. Een koor voor de Duitstalige radiozender voor het deel van de stad dat onder Amerikaanse supervisie viel. De zender werd in 1993 opgeheven, maar het koor (inmiddels RIAS Kammerchor) is misschien wel beter dan ooit. Vrijdagavond zongen 37 RIAS-zangers in het Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam, waar de Berlijners de samenwerking aangingen met het Concerto Italiano van Rinaldo Alessandrini. De Italiaan had muziek meegenomen uit zijn eigen land: meerkorige barok van Pietro Paolo Bencini (1670-1755), Alessandro Melani (1639-1703) en Domenico Scarlatti (1685-1757). Het koor werd begeleid door zes theorbes en twee kistorgels. Alleen al de bruisende én perfect gebalanceerde samenklank (zo zuiver dat je bijna zou vermoeden dat het realtime met de computer werd gecorrigeerd) was een belevenis, maar ook het repertoire zelf was een openbaring. Het werk van Melani is nog nauwelijks bekend, want pas eind twintigste eeuw opgedoken. Zijn Messa La Cellesa is een prachtstuk voor in totaal zestien vocale partijen die dan weer gestapeld klinken, dan weer uitwaaieren of tegen elkaar in gaan. Melani verenigt fraai melodisch vlechtwerk met barokke expressiviteit en dynamiek. De kerkelijke ambiance werd geen moment gemist. Had dit in een kerk geklonken, dan had je door de nagalm niet doorgehad hoe goed het was. Waar het bij de Nederlandse koren nog weleens mis gaat, waren ook de solistische bijdragen van de koorzangers uitstekend.