Column

Vacature

Onlangs bereikte mij heuglijk nieuws dat mijn toekomst ingrijpend kan veranderen. Ik had, eerlijk gezegd, niet verwacht dat zo’n bijzondere ervaring mij nog zou kunnen overkomen. Maar laat ik ter zake komen voor de lezer begint te veronderstellen dat ik doel op gezinsuitbreiding, of iets wat daar gevaarlijk op lijkt.

Nee, het was een ogenschijnlijk simpele mail die mijn leven opeens op zijn grondvesten deed trillen. De mail was ‘met vriendelijke groet’ ondertekend door Maarten Essenburg, Hoofd Marketing en Communicatie bij Pakhuis de Zwijger in Amsterdam, een functie met opvallend veel hoofdletters bij dit in hun eigen woorden ‘onafhankelijk platform voor creatie en innovatie in de stad’.

Wat mij in zijn mail direct aansprak, was die ontwapenende ik-val-maar-meteen-met-de-deur-in-huis toon. „Beste Abrahams”, schrijft Essenburg [dat weglaten van die overbodige voornaam – heerlijk], „ de kans is groot dat het nieuws je al bereikt heeft. We hebben een vacature! Per 1 juli aanstaande zoeken wij een nieuwe community manager op onze afdeling communicatie. Als community manager ben jij de stem van Pakhuis de Zwijger. Aan de telefoon, via e-mail en met name op de sociale media. Door je nieuwsgierigheid en creativiteit weet je keer op keer de social kanalen met content over onze programma’s te vullen en te laten bruisen.

Je weet wat er speelt in de stad, hoe je een verhaal in beeld en taal vertelt, maar bovenal heb je de wil om vernieuwende (stedelijke) ontwikkelingen samen met ons onder de aandacht te brengen. Ben of ken jij de persoon die we zoeken?”

Uit volle borst riep ik impulsief: ,,Ja!’’ Onmiddellijk begon ik aan een antwoord. „Beste Essenburg”, schreef ik, „ik moet bekennen dat ik geroerd kennis heb genomen van je zo persoonlijk aan mij gerichte mail. Er spreekt een groot vertrouwen in mijn kwaliteiten uit. Zo verwacht je dat ik de social kanalen zal laten bruisen met content over jullie programma’s. Reken maar!

En ja, ik weet wel zo’n beetje wat er speelt in de stad en ik vertaal dat graag in taal, al is dat misschien niet helemaal de taal waar jullie bij Pakhuis de Zwijger zo dol op zijn. Zo probeer ik Angelsaksisch jargon als het even kan te vermijden. Dus als je het niet erg vindt, zal ik woorden als ‘social kanalen’ en ‘content’ niet gebruiken, en ben ik zelfs zo eigenwijs om te trachten te zijner tijd een Nederlandse benaming te vinden voor de functie van community manager. (Jullie zullen ‘clubleider’ wel wat gewoontjes vinden.)

In dit verband nog een vraagje: in een toelichting schrijf je dat de community manager iemand is „die altijd connected en betrokken is bij zowel de organisatie als de community”. Zou je mij willen uitleggen wat precies het verschil is tussen ‘connected’ en ‘betrokken’? Ik bedoel: kun je ook connected zijn zonder betrokken te zijn, en andersom?

Laat ik afsluiten met de constatering dat je eervolle uitnodiging precies op het juiste moment komt. Ik schrijf nu al achttien jaar deze column en ben daarom dringend aan een andere uitdaging toe. Dit mede met het oog op mijn leeftijd waarover ik ook in jullie pakhuis liever het zwijgen zal toedoen.

Wij houden beiden van communiceren. Wat let ons zo snel mogelijk de daad bij het woord te voegen?

Hartelijks!”