Cannes 2016: twaalf films om naar uit te kijken

Woensdag begint Cannes, het grootste filmfestival ter wereld. Hier twaalf films om naar uit te kijken.

  • Elle: Paul Verhoeven

    De eerste Verhoeven sinds Zwartboek in 2006 is Frans. Isabelle Huppert speelt Michelle, baas van een videogamebedrijf, die haar verkrachting als een spel benadert. Verhoeven weet dat vrouwen veel beter in spelletjes zijn dan mannen. En wij verwachten een neo-Hitchcockthriller in het verlengde van Basic Instinct.

  • The BFG: Steven Spielberg

    Heerlijk om tussen al die knappe auteursfilms in Cannes even lucht te happen met een van de blockbusters die Hollywoods er ook uitrolt. De briljante oogst van 2015 - Mad Max én Pixars Inside Out - valt moeilijk te overtreffen, maar Spielbergs Roald Dahl-film The BFG - Big Friendly Giant - is toch wel iets om naar uit te kijken.

  • Juste la Fin du Monde: Xavier Dolan

    27 jaar is het Frans-Canadese wonderkind, en nu al toe aan zijn zevende film. In 2014 won hij in Cannes de Juryprijs met Mommy, een van zijn absurd levendige, woeste psychodrama’s. Nu een verhaal over een schrijver met terminale kanker met een sterrencast van Marion Cotillard, Léa Seydoux en Vincent Cassel: iets nieuws voor Dolan.

  • Baccalaureat: Cristian Mungiu

    Cristi Puiu en Mungiu in competitie bewijzen dat de ‘Roemeense golf’ van naturalistische films geen modegril was. Mungiu won in 2007 de Gouden Palm met 4 Months, 3 Weeks and 2 Days, over abortus onder dictator Ceaucescu, en beste actrice en script met kloosterdrama Beyond the Hills in 2012. Deze film gaat over ouderschap.

  • Café Society: Woody Allen

    Een nieuwe lente, een nieuwe Woody Allen. Maar als Cannes ermee opent, is dit vast een goeie: in 2011 opende Allen Cannes met Midnight in Paris, de hit die hem bevrijdde van de noodzaak om te bedelen bij Europese hoofdsteden. Café Society gaat over een jonge schrijver in Hollywood, jaren dertig, met Kristen Stewart en Jesse Eisenstein.

  • The Neon Demon: Nicolas Winding Refn

    Kannibalistische modellen? Winding Refn (Bronson, Drive) specialiseert zich in mystieke mannetjesputters, maar na al dat testosteron is het nu tijd voor oestrogeen. Filmtrailer voorspelt strak gestileerde horror in Los Angeles’ modellenwereld, met een referentie naar de klassieker Cat People, waarin vrouwen ook allesverslindend kunnen zijn.

  • American Honey: Andrea Arnold

    Arnold, een van de liefst drie vrouwelijke regisseur in de hoofdcompetitie, maakte in 2009 indruk in Cannes met het sociaal-realistische Fish Tank (Juryprijs). Nu arriveert ze met de ontspoorde acteur Shia LaBeouf en een film over een meisje dat zich aansluit bij een hard feestend reisblad in Amerika. Spring Breakers voor gevorderden?

  • Personal Shopper: Olivier Assayas

    Kristen Stewart, de dommige Bella van tienervampierserie Twilight, is volgens velen hét talent van haar generatie. Ze maakte in Frankrijk indruk als personal assistant in Clouds of Sils Maria, en is nu bij dezelfde regisseur ‘personal shopper’ in de wereld van de Parijse haute couture. Dat schijnt een spookfilm op te leveren: modehorror is in.

  • La fille Inconnu: Jean-Pierre en Luc Dardenne

    Twee Gouden Palmen - Rosetta (1999) en L’Enfant (2005) - en een Grand Prix (Le gamin au vélo, 2011), en een scenarioprijs (Le silence de Lorna, 2008): de sociaal-realistische sprookjes van de Belgische gebroeders Dardenne zijn altijd iets om naar uit te kijken. Hier gaat een arts op zoek naar de identiteit van een overleden patiënte.

  • Toni Erdmann: Maren Ade

    Niet uitgelicht omdat Hadewych Minis er een rol in heeft, maar omdat de Duitse regisseuse Maren Ade nieuwkomer is in het veteranenbal van Cannes’ hoofdcompetitie. En dan is het vaak iets bijzonders: denk holocaustfilm Son of Saul vorig jaar. Aden vorige film, Alle Andere, werd vergeleken met l’Avventura en Scènes uit een huwelijk.

  • Gimme Danger: Jim Jarmusch

    Cannes-veteraan Jim Jarmusch doet mee in competitie met Paterson, vaag omschreven als „een verhaal over een buschauffeur en een dichter”. Maar ook brengt hij punklegende Iggy Pop op de rode loper met rockumentary Gimme Danger, vernoemd naar een track op het briljante Iggy & the Stooges- album Raw Power.

  • The Last Face: Sean Penn

    Sean Penns oordeelsvermogen lag onder vuur na zijn weekendtrip naar kartelbaas El Chapo. Je vreest prekerigheid bij The Last Face, over ontwikkelingswerkers tijdens een Afrikaanse revolutie. Maar als regisseur liet Penn zich daar nog niet op betrappen; wel maakte hij prachtfilms over obsessies, zoal Into the Wild of The Pledge.