Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive

Op het Eurovisie Songfestival krijgt verslaggever Romy van der Poel de kans om de IJslandse kandidate te interviewen. Dit is haar zeventigste interview.

IJslandse zangeres Gréta Salomé op het Eurovisie Songfestival.

Het is niet moeilijk om een songfestivalkandidaat te spreken. Elf uur voor de halve finale van het Songfestival loopt de mediamanager van IJsland door de lobby van het hotel waar ik achter mijn laptop zit. Of ik Gréta Salóme, de IJslandse inzending, wil interviewen. Ze probeert zo lang mogelijk te slapen en komt straks naar beneden.

Waarom ook niet.

Hoeveel lezers heb je? En hoelang heb je nodig? Wil je een foto maken? Een foto maken mag niet, zegt hij later. Ze is pas halverwege de make-up en haar haren zijn nog niet gedaan. Een interview mag wel.

Het is niet moeilijk om de kandidaten hier te spreken. Maar echt praten is onmogelijk. We krijgen vijf minuten. Ze zegt dat ze een boodschap voor de wereld heeft. ‘Luister niet naar de negatieve geluiden. Daarvan zijn er zoveel om ons heen. Probeer je te focussen op het positieve.’ Daarna moet ze terug de make-up in.

De delegaties zijn er meer dan tien dagen, en alle 42 deelnemers hebben twee persconferenties gegeven. Er zijn dus, alleen al in het perscentrum, 84 momenten voor vragen geweest.

En er zijn genoeg journalisten om alles op te schrijven. Op het songfestival lopen tweeduizend mensen met een perskaart rond.

En het is geweldig dat er zoveel media zijn, zegt Gréta Salóme. ‘Hoe meer mensen er zijn, aan hoe meer mensen ik mijn boodschap kwijt kan.’ Ze heeft deze week al meer dan zeventig interviews gegeven – korte vragen niet meegerekend.

De meeste mensen die hier met een perskaart rondlopen, zijn eerst fan, daarna pas journalist. Bij de persconferenties worden de deelnemers eerst gefeliciteerd met hun ‘fantastische repetitie’. Er wordt gevraagd wat ze van Stockholm vinden. Of ze nog iets aan de repetitie gaan veranderen. Of ze nog iets tegen hun fans willen zeggen.

‘Wees jezelf’, zei de Spaanse deelnemer bij haar laatste persconferentie. ‘Wees niet bang om yay te zeggen, of te gillen. Denk niet: had ik dat nou maar niet gedaan.’ Dat is denk de beste boodschap die ik kan geven.’ Daarna kwam haar achtergrondkoor. Ze zongen een couplet van haar lied, ‘Say yay’.

Na de 84 persmomenten in het perscentrum, moest het Songfestival nog officieel beginnen. Dat gebeurde zondag, met een rode loper van 95 meter lang. Bij de dranghekken was geen plekje meer vrij, overal stonden cameraploegen.

Wie ergens aan het einde stond, moest meer dan veertig minuten wachten voor de eerste deelnemer er was.

Twee uur later loopt Greta naar beneden. Ze ziet er anders uit. Ze heeft nepwimpers op en haar haren zijn geföhnd. Nog snel geeft ze een interview aan Shownieuws. Ze krijgen drie minuten.

Dit zijn alle Nederlandse inzendingen sinds 1957:
songfestival600