brieven

Je kunt ook blijven

Menno Tamminga vindt het feit dat in tien jaar slechts 22 procent maar één keer van zorgverzekeraar is gewisseld een tegenvaller voor de in 2006 ingevoerde mogelijkheid zelf je zorgverzekering te kiezen (3/5). De vraag is of dat een juiste kwalificatie is. Betekent keuzevrijheid dat je vaak moet veranderen? Ook op de huizenmarkt bestaat keuzevrijheid, maar toch zijn er heel wat mensen die lang op dezelfde plek blijven wonen. Zolang je tevreden bent over een eenmaal gemaakte keuze is er niets mis met herhaling van die keuze. Zeker in dienstverlening (zoals bij zorgverzekeringen) gaat het niet alleen om de prijs en voorwaarden, maar ook om zaken als snel antwoord krijgen, gewend zijn aan hoe het werkt, bereikbaarheid of gemak. Ook wie zulke dingen belangrijk vindt, maakt actief gebruik van zijn vrijheid – om te blijven. Keuzevrijheid kan een sluimerend bestaan leiden totdat een aanbieder met een vernieuwing komt die zo aantrekkelijk is dat overstappen opeens de moeite waard wordt. Dat hoeft niet elke dag of zelfs elk jaar te zijn. Maar we zien het regelmatig gebeuren. Bijvoorbeeld in de telecommarkt (iPhone, Tele2), bij vliegreizen (Ryan Air en EasyJet), bij winkelketens (Action) en na de introductie van de elektrische fiets. Als een klein aantal overstappers verleidt tot de suggestie dat keuzevrijheid net zo goed kan worden afgeschaft, wordt het kind met het badwater weggegooid. Sommige vernieuwingen laten nu eenmaal even op zich wachten. Maar zodra klanten hun keuzevrijheid wordt ontnomen zal ook elk initiatief van aanbieders tot vernieuwing in de toekomst worden ontmoedigd.