Column

Indiana Trump en de Ranglijst des Doods

Zeg nooit ‘nooit’. Donald Trumps verkiezingsoverwinning in de staat Indiana, en het afhaken van zijn twee laatste rivalen Cruz en Kasich, onderstrepen dat niets onmogelijk is in de huidige race naar het Witte Huis. Voorbij is het lachen om de clown Trump. Voorbij is ook de hoop dat een brokered convention van de Republikeinen in Cleveland de vastgoedmagnaat deze zomer alsnog van zijn kandidatuur afhoudt.

Nu rest de laatste vaste overtuiging: dat Hillary Clinton – hoogstwaarschijnlijk de Democratische kandidaat voor het presidentschap – Trump met grote cijfers zal verslaan tijdens de verkiezingen in november. Maar deze week was er de eerste verkiezingspoll waarin juist Trump Clinton verslaat – zij het tussen andere polls die nog steeds het overweldigende tegendeel laten zien. En op de ‘beleggingssite’ Predictit.org steeg de koers van Trump versus Clinton dinsdag tot het voorlopige hoogterecord van 43 cent op de dollar. Niet dat deze beleggers/gokkers alwetend zijn. Maar in deze column, eind februari, werd Predictit al aangehaald met de voorspelling dat Trump de kandidatenrace voor de Republikeinen met twee vingers in zijn neus zou winnen.

Vorige week woensdag kreeg Amerika een eerste indruk van de presidentiële mantel die Trump zal aantrekken in de verkiezingsstrijd met Clinton: zijn eerste buitenlandspeech. Wie zich bij het kijken probeerde in te leven in de gemiddelde Amerikaan, zal daarna extra ongerust zijn geweest. Het klonk, in al zijn extremiteit, allemaal opeens bedrieglijk redelijk.

Trump zal vermoedelijk dit soort speeches vaker gaan geven, over andere onderwerpen. En veel daarvan zullen raken aan de economie. Misschien dat er dan meer duidelijkheid komt over zijn economische programma. Tot nu toe gaat het niet veel verder dan een vrij agressief protectionisme, het dreigen met het overboord zetten van bestaande handelsverdragen en het terughalen van Amerikaanse investeringen uit het buitenland. En een binnenlandse investeringsgolf in infrastructuur, vermoedelijk gefinancierd met hogere begrotingstekorten en een oplopende staatsschuld.

Wellicht dat het gebrek aan details er de oorzaak van is dat er nog geen enkele serieuze doorrekening is van Trumps presidentschap. Je struikelt al een half jaar over de economische scenario’s voor een Brexit, waarvoor de Britten volgende maand naar de stembus gaan. Zelfs de OESO, de club van rijke industrielanden, kwam met een gedetailleerde analyse.

Maar rond Trump blijft het stil. Dat is merkwaardig. Het lijkt erop dat er nog zo veel ongeloof is over zijn kansen dat een doorrekening de moeite niet lijkt. Of misschien zagen grote banken en instituten er tot nu toe van af, omdat zo’n scenario-analyse de Republikein alleen maar meer geloofwaardigheid geeft. Of er zijn, inderdaad, nog te weinig details, omdat Trumps campagne eerder de grote lijn bralt dan concreet wordt.

Maar eens zal de dag komen dat het gebeurt. En dan méér dan de Economist Intelligence Unit deed, die niet verder kwam dan Trumps presidentschap eind maart uit te roepen tot een van de tien grootste bedreigingen voor de wereldeconomie. De vastgoedmagnaat stond toen op plaats zes, vlak onder een Grexit die gevolgd wordt door het uiteenvallen van de euro en boven een jihadistische dreiging die de wereldeconomie destabiliseert.

Dat is stevig gezelschap. En het ziet ernaar uit dat Trump, nu zijn kansen stijgen, een paar plekken gaat klimmen op die Ranglijst des Doods. Dat verdient een serieuze economische analyse.