Netflix-serie Marseille kan niet tippen aan House of Cards

Serie De vergelijking met House of Cards ligt voor de hand, maar volgens de makers van Marseille gaat de Netflix-serie over meer dan macht alleen.

Gérard Depardieu speelt burgemeester Robert Taro, die de leiding van Marseille overdraagt aan zijn politieke zoon Lucas Barrès (Benoît Magimel).

Netflix kwam in Frankrijk wat aarzelend op gang. Eerst waren er harde onderhandelingen voor nodig met de exploitanten van tv-kastjes om in 2014 te kunnen beginnen, vervolgens bleek het aanbod beperkt. De eigen Netflix-productie House of Cards zat nota bene niet in het pakket omdat de Franse betaalzender Canal+ de rechten had. Officiële cijfers geeft Netflix niet, maar volgens schattingen van marktonderzoekbureaus zouden op ruim 25 miljoen huishoudens nog maar zo’n 600.000 abonnementen verkocht zijn.

De oplossing? Franse ‘content’. Met de serie Marseille, die donderdag wereldwijd live ging, hoopt het Amerikaanse bedrijf eindelijk zijn stempel op de Franse tv-markt te zetten.

De keus Marseille als ‘hoofdpersoon’, zoals regisseur Florent Siri het noemt, is een goede. Geen stad in Frankrijk spreekt meer tot de verbeelding: drugs, maffia, voetbal, morsige politiek en quartiers chauds (flatwijken waar speciale wetten gelden) middenin de stad. De afrekeningen in de onderwereld – gemiddeld eens per maand en steevast per kalasjnikov – zijn tegenwoordig nog slechts kleine berichtjes in de kranten.

„Marseille blijft altijd Marseille”, zegt Siri. „De bergen, de zee, de oude haven en de arme wijken… Een betere filmstad kun je je niet wensen.” Dat het voor hem überhaupt mogelijk was om in de onstuimige cité Félix-Pyat te filmen, is te danken aan vroegere contacten: in de jaren negentig regisseerde Siri een aantal videoclips van bekende Franse rapformaties als IAM en Akhénaton. „Ik had nog wat contacten die me konden helpen”, lacht hij.

Alleen het eindresultaat is wat pover. Gérard Depardieu speelt Robert Taro, de man die al twintig jaar met ziel en zaligheid burgemeester is en besloten heeft de leiding van Marseille over te dragen aan zijn politieke zoon Lucas Barrès (Benoît Magimel). Die machtsoverdracht draait uit op een klassieker uit de Franse politiek: vadermoord. ‘Il faut tuer le père’: Pompidou brak met De Gaulle, Sarkozy verraadde Chirac om op eigen kracht verder te kunnen en momenteel lijkt minister van Economische Zaken Macron zijn leermeester François Hollande pootje te lichten. Barrès geeft dit thema nieuwe invulling, terwijl alles wat Taro dierbaar is (Marseille, maar ook zijn privéleven) instort.

Depardieu is de burgermeester

Depardieu draagt de serie en is natuurlijk een troef voor de internationale markt. Al schijnt hij zijn teksten niet uit het hoofd te hebben geleerd en ze via een oortje ingefluisterd te hebben gekregen: hij is de burgemeester van Marseille. Magimel, het enfant terrible van de Franse filmindustrie (hij werd onlangs gearresteerd nadat hij zonder rijbewijs met cocaïne aan zijn neus een vrouw had aangereden) komt geloofwaardig over als slechterik die onder invloed staat van de onderwereld. Hij speelde een vergelijkbare rol al eerder: in de geweldige Franse misdaadfilm La French (2014), met onder andere Jean Dujardin.

Die film speelde in de jaren zeventig, toen de maffia in Marseille op zijn hoogtepunt was. De serie komt anno 2016 daardoor wat belegen over. Net als in House of Cards, die andere Netflix ‘original’, komen sms’jes die de hoofdpersonen elkaar versturen zichtbaar in beeld, maar echt spannend wil het maar niet worden. Anders dan bij Frank Underwood in House of Cards beleeft de kijker geen voelbaar ongemakkelijke momenten – of het moet tijdens de zoveelste seksscene met Barrès zijn. En de dialogen zijn, zeker voor Franse begrippen, aan de saaie kant.

De vergelijking met House of Cards hangt scenarist Dan Franck de keel uit. „Dat is een puur politieke serie, dit niet”, zegt hij. Wat is Marseille dan wel? „Een Frans familiedrama tegen het decor van lokale verkiezingen.” Siri: „Ik heb met muziek en de wijze van filmen de middelen van een politieke thriller gebruikt om een familiedrama te vertellen.” Is het zo een Franse of een Amerikaanse serie geworden? Siri: „Ik wil zoveel mogelijk kijkers.”