De Tour de France als het goede voorbeeld

Een evenement als de Giro kan niet zonder vrijwilligers. De Tour de France 2015 was een goede leerschool.

Sander Gesthuizen, coordinator vrijwilligers. Foto NRC

Drie uitdagende Giro-etappes in één provincie uitstippelen is geen gemakkelijke klus, ondervonden leden van de Apeldoornse Ren– en Toeristenvereniging De Adelaar, de lokale fietsclub. Zij waren het die twee jaar lang onbezoldigd zochten naar een mooie route die verder zou gaan dan een rondje om de kerk, maar binnen de grenzen van het Gelderse grondgebied zou blijven. De zoektocht resulteerde in twee vlakke etappes, maar met zowel op zaterdag als zondag een klimmetje van de vierde categorie, steil genoeg om een bergtrui te vergeven.

„Het parcours verzinnen was de grootste uitdaging”, zei Cees Priem, de man die de Giro naar Gelderland haalde.

Maar zonder vrijwilligers die helpen op- en afbouwen, het verkeer regelen en bezoekers de weg wijzen, zouden de etappes in de soep lopen. Arnhemmer Sander Gesthuizen, normaal ambtenaar bij die gemeente, begeleidt ze dit weekend – verdeeld over drie dagen zo’n tweeduizend man.

De Tour als voorbeeld

Voor hij in oktober vorig jaar begon met het „bouwen van een vrijwilligersorganisatie” sprak hij intensief met de organisatie van Le Grand Départ 2015, de Tourstart in Utrecht. Zij zijn ervaringsdeskundig. En qua vrijwilligersinzet doet La Grande Partenza er niet voor onder.

Op 28 januari lanceerde Giro Gelderland de 99-dagencampagne – de Ronde van Italië is toe aan de 99ste editie.

Waren er tot dat moment nog slechts tweehonderd vrijwilligers die zich hadden aangemeld, toen in de regio meer en meer roze – de lijfkleur van de Giro – snuisterijen op straat te zien waren, regende het aanmeldingen.

Overigens is niet iedere vrijwilliger die dit weekend in Apeldoorn rondloopt ook echt vrijwilliger. Er zijn studenten Sport en Bewegen die tijdens de Giro een verplichte stage lopen, zegt Gesthuizen. Daartoe werd de Giro Academy opgericht. „Het vrijwilligersbestand van zo’n evenement bestaat vaak uit oudere mensen. Wij hebben stageplekken gecreëerd zodat we een mix hadden tussen jong en oud.”

Alle vrijwilligers kregen vooraf een training veiligheid en gastvrijheid. Ze moeten zich houden aan kledingvoorschriften: geen trainingsbroek, niet te opvallende make-up. Gesthuizen: „Dat klinkt streng. Maar zij zijn nu het gezicht van Gelderland.”