‘Wat kan een leaseauto mij schelen?’

Carrièreswitch Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Roos van Put (52) nam ontslag als hoofdredacteur van tijdschrift Kunstbeeld en werd tassenontwerper.

Dieptepunt: „Bij een ontwerp wilde ik per se een transparant slotje uit een 3d-printer, maar toen ik het liet uitvoeren zag het er heel goedkoop uit en bleek het niet sterk genoeg.”

Hoogtepunt: „Deelname aan een tentoonstelling op de Salone del Mobile in Milaan”

Droom

„‘Als ik ooit nog eens mijn eigen tassenlabel wil beginnen, dan moet ik dat nu wel zo’n beetje gaan doen’, dacht ik vlak voordat ik vijftig werd. Het was een droom sinds mijn zestiende, toen bewerkte ik al mijn schooltassen, maar het leven was anders gelopen: ik had kunstgeschiedenis gestudeerd en werd kunstjournalist. Toen ik precies vijf jaar hoofdredacteur was van het tijdschrift Kunstbeeld nam ik ontslag.”

‘Er zijn al zoveel tassen!’

„Zou je dat nou wel doen, je hebt een vaste baan en een leaseauto, waarschuwden mijn vrienden. Anderen reageerden: er zijn al zoveel tassen! Dat zal best, maar ik wil tassen gaan ontwerpen en wat kan een leaseauto mij schelen? Een opleiding tot ambachtelijk leermaker volgde; het was of ik een nieuwe taal moest leren, met woorden waarvan ik de betekenis nog niet kende. Ik moest van 2D naar 3D leren denken.”

Materiaalonderzoek

„Voordat ik mijn eerste tas aan iemand liet zien heb ik heel veel materiaalonderzoek gedaan. Ik ging naar leerbeurzen in Parijs en Milaan, sprak met leerleveranciers en probeerde van alles uit. Als voormalig kunstcriticus weet ik hoe belangrijk het is om als ontwerper een eigen identiteit te vinden. Op een dag probeerde ik het leer te plisseren, in gelijkmatige vouwen. Dat zag er eigenlijk best wel leuk uit en het bleek nog niet eerder gedaan: het werd mijn signatuur.”

Bestellingen stroomden binnen

„Een tas is voor mij veel meer dan een ding waar je je sleutels in kwakt, het is een accessoire. Maar tegelijkertijd moet het natuurlijk wel functioneel zijn. Het moet niet zo’n conceptuele tas zijn dat je denkt: waar zit de boven en waar zit de onderkant? Na de officiële lancering stroomden de bestellingen zo snel binnen dat ik het in mijn eentje niet meer aankon. Inmiddels heb ik drie medewerkers in dienst zodat ik tijd genoeg heb om nieuwe ontwerpen te verzinnen.”