‘Lyin Ted’ begon te laat met campagne tegen Trump

Conservatieve kandidaat dacht dat tijd rijp was voor een geharde ideoloog aan het roer van Republikeinse Partij.

Ted Cruz met zijn vrouw en dochter in Indianapolis op het moment dat hij bekendmaakt zich terug te trekken. Foto Eric Thayer / Hollandse Hoogte

Ted Cruz zag zichzelf als de redder van de Republikeinse Partij, als een tweede Mozes. Hij, en alleen hij, bezat de Stenen Tafelen met conservatieve principes. Alleen die konden de dolende partij weer in de goede richting helpen.

Maar Republikeinen, gelijk het volk Israël, aanbaden het Gouden Kalf.

Cruz zette lang stug door. Hij was de laatste Republikein die de nominatie van Trump nog kon tegenhouden, al was die kans klein. Maar na zijn nederlaag in Indiana stopt hij.

Trump voerde een felle aanval uit op Cruz. Eerder waren Jeb Bush en Marco Rubio zo al bezweken. Trump bombardeerde ‘Lyin’ Ted’ met vuiligheid. Hij betrok Cruz’ vader zelfs bij de moord op John F. Kennedy.

Cruz, die zelden emoties toont, oogde de laatste dagen gebroken. Hij noemde Trump een „narcist” en een „rokkenjager”. Cruz deed op het nippertje wat hij altijd had vermeden: hij ging echt campagne voeren tegen Trump. Maar toen was het al te laat.

Ted Cruz (45), zoon van een Cubaanse vader en Amerikaanse moeder, dacht dat de tijd rijp was voor een geharde ideoloog aan het roer van de Republikeinse Partij. De voormalige advocaat-generaal van Texas maakte de afgelopen jaren een stormachtige politieke carrière. Hij profiteerde van de onrust in conservatieve kring na de overwinning van Obama in 2008. De Tea Party kwam op, die alles verwierp waar Obama voor stond, en de eigen partij wantrouwde.

Juist na groot verlies, zei Cruz, moet een partij terug naar de ideologische wortels. Rechtlijnigheid wordt uiteindelijk beloond, aldus Cruz, want de kiezer wil duidelijkheid.

In 2013 belandde Cruz namens Texas in de Senaat – tot schrik van de Republikeinse partijelite. Samenwerken met de Democraten zat er niet meer in. Cruz beloofde Obama’s nieuwe zorgstelsel te saboteren. Hij zette de federale overheid wekenlang op slot. Tot woede van veel partijgenoten werd Cruz een conservatieve showman, die de aarde verschroeide.

Hij maakte van die massale Cruz-haat juist een sterk punt: als de elites mij haten, was de boodschap aan de gewone man, dan moet ik wel deugen.

Professionele campagne

Cruz verwierp het homohuwelijk, klimaatverandering, en een hervorming van het migratiestelsel. Hij weigerde strengere wapenwetten. Cruz bakte in een tv-spotje zelfs ham op de hete loop van een machinegeweer.

Cruz pleitte voor lage belastingen, en een overheid die zich op alle fronten uit het leven van burgers zou terugtrekken. Onder president Cruz, zei hij, hoefden schoollunches niet langer gezond te zijn. „Kinderen gaan weer patat eten.”

Ted Cruz verraste met een professionele campagne. Zijn team bouwde een fijnmazig netwerk op. De man die zich als buitenstaander verkocht, wist precies hoe de partij werkte.

Maar Cruz begreep de Republikeinse kiezer net niet goed genoeg. De woede groeide inderdaad, maar dat vertaalde zich niet in een wens om terug te keren naar oude idealen. Veel kiezers radicaliseerden nog verder, naar het post-ideologische wereldbeeld van Donald Trump.

Ted Cruz is nu weer de partijmelaatse die hij altijd was.