‘Hoe minder ik verdien, hoe meer ik overhoud’

Verdienen en uitgeven Janet de Ruyter (41) heeft een uitkering en klust sinds kort bij. Dat doet ze bij een bedrijf dat voedingssupplementen maakt van zaden. Met haar twee kinderen woont ze in Almelo.

IN

‘Een aantal jaar geleden raakte ik vanwege de recessie mijn baan als hr-medewerker bij een callcenter kwijt. Via via kwam ik in aanraking met een bedrijf dat voedingssupplementen maakt op basis van zaden. Door je op te geven voor de verkoop van die zaden kun je zelf geld verdienen. Maar je kunt er ook voor kiezen om juist verkopers voor het bedrijf te werven, daar word je dan voor getraind. Dit spreekt me erg aan omdat ik als het ware als franchisenemer aan het werk kan gaan.

„Bijna twee maanden geleden heb ik me hiervoor opgegeven en momenteel word ik gecoacht en begeleid om straks zelf aan de slag te gaan. Als vergoeding ontvang ik dan een percentage van de omzet die de verkopers maken die via mij zijn aangenomen en zo kan ik zelf ook een inkomen opbouwen.

„Omdat ik pas kort volop met dit bedrijf bezig ben en nog maar een paar verkopers heb weten te werven, verdien ik op dit moment zo’n 100 euro per maand. Ik laat mezelf pas uitbetalen als het een substantiële hoeveelheid is.

„Dat bedrag gaat dan natuurlijk van mijn uitkering af omdat het wordt gezien als inkomen. Op den duur hoop ik hier mijn fulltimebaan van te maken en uit de bijstand te komen. Mijn man en ik zijn gescheiden, maar tot nu toe zijn we financieel nog niet uit elkaar. Dankzij zijn bijdrage aan de vaste lasten kan ik van de uitkering rondkomen.”

UIT

‘Sinds ik werkloos ben, heb ik geleerd anders met mijn geld om te gaan. Niet dat ik het ooit heb verbrast, van mijn ouders leerde ik al potjes te maken voor verschillende doeleinden: 10 procent van mijn inkomen was om te sparen, 10 voor onverwachte zaken, 10 voor jezelf en 10 om leuke dingen van te doen. Van de rest betaalde ik de vaste lasten. Het is gek, maar hoe minder ik verdien, hoe meer ik overhoud omdat ik me bij een nieuwe aankoop steeds afvraag: heb ik het echt nodig?

„Zo probeer ik mijn kinderen van 17 en 19 jaar ook bewust te maken van geld. Vanaf hun vierde kregen ze zakgeld waarmee ze konden sparen en hun eigen dingen konden kopen, van speelgoed tot shampoo en kleding. Door al vroeg te leren hoeveel iets kost weten ze nu al goed met geld om te gaan. Veel ouders begrepen niet waarom wij dat zo aanpakten, maar ik ben van mening dat het te laat is als je daar pas met 11 jaar mee begint.

„Echt nieuwe spullen koop ik bijna nooit. Nieuwe kleding combineren we meestal met tweedehands items en voor meubels ga ik naar de kringloop. Toen mijn man en ik nog samen waren, vermaakten we dingen zodat ze nog even mee konden. Zo timmerde hij van een gewone kast een hoekkast en door van gebruikte materialen een nieuw deel aan onze oude schuur te bouwen, bespaarden we duizenden euro’s. Het is een soort hobby geworden: kijken hoe we goedkoper uit kunnen zijn. Dat kan namelijk altijd.”