Brieven

Geen familiariteit s.v.p.

Christiaan Weijts (NRC 27/4) slaat de spijker op zijn kop, waar hij de – voorspelbare – inzet van Willem-Alexander om een eigentijds koningschap neer te zetten ziet als

ijdele moderniseringswaan. Zo zal het systematisch op afstand plaatsen van haar eigen soort – de Nederlandse adel – onze monarchie niet het extra draagvlak bezorgen waarnaar zij meent te moeten hengelen. Niet modern betekent niet noodzakelijkerwijs niet geliefd; misschien wel het tegendeel, nu de meedogenloos voortschrijdende verzakelijking van het leven veel burgers juist doet verlangen naar het decorum en de distinctie die het koningschap eigen zouden moeten zijn. Juist omdat de monarchie eerder minder dan meer draagvlak tegemoet kan zien, zou Willem-Alexander er verstandig aan doen zich rekenschap te geven van het onverwoestbare gezegde familiarity breeds contempt.

Amsterdam

Weg met die coffeeshops

In het interview over haar buitenhuis in Oostende (30/4) vertelt Charlotte Mutsaers dat het niveau van toeristen daar stukken beter is dan in Amsterdam, mede doordat er geen coffeeshops zijn. In mijn ervaring geldt hetzelfde voor de meeste andere Europese steden. Het beschavingsniveau van de gemiddelde toerist die Amsterdam aandoet is opvallend laag, wat vooral door de aantrekkingskracht van de coffeeshops komt. In het centrum wordt het straatbeeld inmiddels grotendeels bepaald door groepjes onaanspreekbare sjokkende jongeren in hoodies die zich van coffeeshop naar coffeeshop verplaatsen. Dat is niet van de ene op de andere dag zo gekomen: de bewoners hebben met eigen ogen gezien hoe dit proces zich de afgelopen jaren voltrok, alle waarschuwingen aan de hoofdstedelijke bestuurders ten spijt. Als die bestuurders de ambitie hebben daar nu wel iets tegen te doen dan zouden ze ervoor moeten zorgen dat alle coffeeshops op korte termijn verdwijnen, in plaats van vrijblijvende debatten over de toeristische drukte in de stad te organiseren.

Isabel de Vries