Staartloze komeet heeft twee gezichten

Kometen bestaan grotendeels uit ijs, planetoïden uit gesteenten. Courtesy L. Calçada / ESO / Reuters

De in 2014 ontdekte komeet C/2014 S3 is een komeet met twee gezichten. Het 250 tot 700 meter grote object doorloopt, net als elke andere komeet, een langgerekte baan die erop wijst dat hij uit het verre, koude buitengebied van ons zonnestelsel komt – de zogeheten Oortwolk. Zijn fysieke eigenschappen lijken echter veel meer op die van de planetoïden, zoals die in grote aantallen tussen de omloopbanen van de planeten Mars en Jupiter te vinden zijn. Tot die conclusie komt een internationaal team van astronomen in Science Advances (29 april).

Kometen en planetoïden worden beide beschouwd als overblijfselen van de vorming van de planeten. Kometen bestaan grotendeels uit ijs, planetoïden uit gesteenten.

Waarnemingen met onder meer de Europese Very Large Telescope in Chili laten zien dat 2014 S3 een miljoen keer zo weinig waterdamp uitstoot als andere kometen op vergelijkbare afstand tot de zon. Die uitstoot leidt bij normale kometen tot de vorming van een staart, maar bij dit klaarblijkelijk rotsachtige object – ook wel ‘Manx-komeet’ genoemd, naar de staartloze katten – is dat niet zo.

De astronomen hebben berekend dat 2014 S3 waarschijnlijk miljarden jaren geleden uit de planetoïdengordel is ontsnapt, toen de vorming van de rotsachtige planeten – waaronder de aarde – nog in volle gang was. De planetaire bouwsteen zou destijds zijn weggeslingerd, in de Oortwolk zijn beland en nu weer op weg terug zijn. Daarmee zou de Manx-komeet de best geconserveerde planetaire bouwsteen zijn die we kennen. Hij is momenteel ongeveer 1 miljard kilometer van ons verwijderd en bereikt in het jaar 2432 zijn grootste afstand: ruim 26 miljard kilometer.