Hij is niet een of andere politiemol

Wie: ex-politieagent Mark

Kwestie: schenden geheimhoudingsplicht

Waar: Rechtbank Midden-Nederland

Mark en Jamal werden in juli 2013 bij Soest voor een controle van de weg gehaald. Waar op werd gecontroleerd is niet duidelijk, en of de jongens iets hadden misdaan ook niet. Maar er is wel een verslag van de controle in de politiesystemen beland. Een verbalisant noteerde over Mark en Jamal: ‘type zware jongens’.

Maar Mark (30) was geen zware jongen. Hij was een agent zonder strafblad. En als hij in de politiesystemen leest hoe hij omschreven wordt, maakt hem dat woedend. Hij belt Jamal en leest hem passages voor uit het verslag.

Daarmee schond hij zijn geheimhoudingsplicht. Hij moet zich ervoor verantwoorden bij de politierechter. Ook nu vindt hij nog dat hij toen niets misdaan heeft. De informatie ging over hem en Jamal, dan mocht hij die toch wel met Jamal bespreken? Hij heeft toch niets aan anderen gelekt? „Ik ben niet een of andere politiemol ofzo. Ik heb tien jaar voor de veiligheid van Nederland gewerkt.”

Maar hij had als agent nooit deze informatie mogen opzoeken. Want die had hij vanuit zijn ambtsuitoefening niet nodig. Hij stuitte er bij toeval op, legt hij uit. „Het komt vaker voor dat je in politiesystemen zoekt op je eigen naam.” Omdat je niet altijd een zaaknummer bij de hand hebt en zelf als verbalisant voorkomt in het dossier. Of als getuige.

Tot zover zou je Mark kunnen geloven. Maar hij blijkt vaker in dossiers te hebben gezeten waar hij niets te zoeken had.

Dit kwam uit toen zijn vriend Jamal voor iets anders werd aangehouden. Hij heeft, in tegenstelling tot Mark, wél criminele antecedenten. Op zijn gsm was een foto opgeslagen, een screenshot van een politiedossier. De gegevens op de foto tonen dat de informatie met het account van Mark bij de politie was opgevraagd. En de loggegevens van Mark laten zien dat hij stukken zat te lezen in die zaak, twee minuten voor de foto in Jamals telefoon is gemaakt.

Mark heeft „geen idee” hoe dit allemaal kan zijn gebeurd. Misschien zat iemand anders op zijn account te werken?

Het screenshot toonde informatie uit een politieonderzoek naar een hennepkwekerij in Nieuw-Vennep. Het OM heeft nooit een link kunnen leggen tussen dat onderzoek en Jamal, of Mark. „Maar die was er natuurlijk wel”, zegt de officier. Want uit de accountgegevens blijkt dat Mark meerdere malen in dit onderzoek heeft rondgekeken, terwijl dat „ver buiten zijn werkterrein lag”. Ook heeft hij meer dan eens de naam van Jamal door de politiesystemen gehaald.

De advocaat van Mark betoogt dat van een geheim zoals de wet bedoelt bij beide feiten geen sprake was. De eerste keer niet omdat Mark met Jamal wilde overleggen. „De typering ‘zware jongen’ zat Mark dwars en hij overwoog een klacht in te dienen namens Jamal en hem.” De tweede keer, op het screenshot, zouden vooral codes te zien zijn, en een paar woorden. Dus ook daar was geen sprake van ‘informatie die tot kennis kon leiden’, zoals de wet vereist.

De officier is het daar niet mee eens: in het henneponderzoek was sprake van een verdachte die vuurwapengevaarlijk was. „Lekken van informatie was sowieso gevaarlijk.”

Volgens de rechter is bewezen dat Mark zijn geheimhoudingsplicht heeft geschonden. Maar hij heeft daar zelf geen aantoonbaar voordeel van gehad. Ze legt hem, zoals de officier ook eiste, vijftig uur dienstverlening op. De kans op herhaling is er niet. Mark is al weg bij de politie. Hij werkt nu met kwetsbare jongeren.