Pensioenfondsen moeten renderen, dat brengt pas levensgeluk

Pensioenfondsen hebben het moeilijk. Hun dekkingsgraad staat laag, onder meer door de lage (reken-) rente (vastgesteld door De Nederlandse Bank) en het gegeven dat wij veel ouder worden dan verwacht. Daarom zetten zij alle zeilen bij om met hun beleggingen goede rendementen te behalen. Het doel blijft immers om ook in de toekomst pensioenen te kunnen uitkeren. Zeker, de Nederlandse pensioenfondsen hebben gezamenlijk een pensioenvermogen opgebouwd van 1.300 miljard euro, maar de verplichtingen zijn hoger. Pensioenverlaging dreigt nu zelfs. Van indexatie is bij de meeste fondsen trouwens al lange tijd geen sprake geweest. De premies verhogen is nauwelijks een oplossing: nu al werkt men daar een dag van de week voor. Het behalen van een goed rendement is daarom van groot belang. Ad Verbrugge pleit in zijn artikel Pensioenfondsen investeer in levensgeluk (NRC 23/4) voor meer (duurzaam) beleggen in eigen land. Hierdoor zouden nieuwe initiatieven kunnen worden ontplooid. Volgens hem zouden pensioenfondsen met dit nieuwe beleid duidelijk maken ‘waartoe zij op aarde zijn’. Over te behalen rendement spreekt hij niet, wel over de creatie van economische waarde en het oplossen van problemen in eigen land. Maar daar zijn pensioenfondsen niet voor. Zij moeten allereerst de door hun deelnemers ingelegde premies goed beheren en vooral laten renderen. Het kapitaal van pensioenfondsen blijft immers uitgesteld loon.

Als de fondsen die primaire taak goed uitvoeren, is dat wel zeker een investering in levensgeluk.