Het was moedig van Zeegers en het leverde waardevolle informatie op

Onder de kop ‘Die infiltratie was onethisch en onnodig, meneer Zeegers’, verzet Anna Krijger zich in uw krant tegen de undercoveroperatie die ten grondslag ligt aan het boek Ik was een van hen van Maarten Zeegers (NRC 25/4).

Maarten Zeegers leefde jaren onder moslims in de Haagse wijk Transvaal. Hierbij vermomde hij zich na een journalistiek heilloze start als moslim. Krijger noemt undercoverjournalistiek alleen gerechtvaardigd ‘wanneer er misstanden, wetsovertredingen of mensenrechtenschendingen aan het licht worden gebracht.’ De voorbeelden die ze van Zeegers’ observaties geeft (‘orthodoxe moslims eten geen tompoezen omdat er varkensgelatine in verwerkt is’) maken wel duidelijk dat ze het boek geen kans heeft willen geven, vanuit de naïeve veronderstelling dat hij deze gemeenschap ook zo had kunnen beschrijven als hij zich als journalist kenbaar had gemaakt.

Als uitgever ervan ben ik er steeds van overtuigd geweest dat Zeegers door zijn moedige operatie een hoger doel zou dienen, namelijk een uniek inkijkje bieden in een wijk waarvan iedereen zich afvraagt wat daar nu speelt. Ik zou de methode pas ‘onethisch en onnodig’ noemen als sprake was geweest van een vooringenomen mening over moslims.

Maar Zeegers levert ons juist waardevolle informatie op een waardevrije manier. Het is aan de lezer zelf om conclusies te verbinden aan Zeegers’ zorgvuldige ‘antropologie’.

Uitgever Podium