Column

Kaspar Hauser-dag

Vermoedelijk zal er ook dit jaar in april twee keer een Koninklijk feest worden gevierd: eenmaal door de Nederlanders op Koningsdag, en eenmaal door toeristen met een te oude reisgids, die denken dat op 30 april Koninginnedag nog steeds plaatsvindt.

„Het is ook verwarrend”, zei mijn zus vorig jaar, toen wij op dertig april aan twee knaloranje Peruanen hadden uitgelegd dat het feest verplaatst was, omdat het ons huidige staatshoofd niet was gelukt om op de 30e geboren te worden.

„But we came specially to Amsterdam”, zei de linker Peruaan beteuterd.

„You’re 362 days early” zei ik.

„Actually 363, because 2016 is a schrikkeljaar” zei mijn zus.

De Peruanen dropen af. De rest van de dag zagen we nog meer verdrietige, in oranje verpakte toeristen. Die dachten ‘The party of the year’ (Lonely Planet, 2012), mee te maken, terwijl ze om zich heen alleen chagrijnige Hollanders zagen, nog brak van de 27e.

„Moeten we hier niet iets mee” vroeg mij zus, „Het duurt nog wel even voor die verouderde reisgidsen uit de roulatie zijn. Moeten we voor toeristen die achterlopen niet toch een feestje houden op de dertigste?”

„Ja,” zei ik. „Maar wat voor feest dan?”

„Volgens mij is Jeroen Brouwers dan jarig.” Zei mijn zus. „We kunnen het uitroepen tot Nationale Brouwers dag! Waarop iedereen bezonken oranje draagt.”

„Ja, maar is Brouwers dan een internationaal vertaald auteur? Die toeristen moeten er ook wat mee kunnen.” We pakten Wikipedia erbij. Hitler ging dood op 30 april, maar goed, diens overlijden vieren we al op vijf mei. Mijn zus scrollde door en sloeg opeens een vreugdekreet.

„30 april is ook de geboorte van Kaspar Hauser!”

„Wie?”

„Jeweetwel, die Duitse jongen die in 1812 [dit jaartal haalde ze van Wikipedia, mijn zus weet ook niet alles] opeens opdook in een Duits dorp, totaal verdwaald. Hij claimde dat hij zijn hele leven in een kelder had doorgebracht.”

„Hij was dus een negentiende eeuwse Elizabeth Fritzl?”

„Ja! En,” scroll, scroll, „hij werd, omdat hij geen idee had wat hij eigenlijk deed op de plek waar hij rondwandelde, ook wel het kind van Europa genoemd! Nou, als dat geen mooi idee in deze tijden van Nexit-neigingen is, weet ik het ook niet.”

Mijn zus ging via Airbnb meteen op zoek naar kelders. Op dit soort momenten houd ik het meest van haar, als ze zo in iets opgaat dat ze vergeet wat ze eigenlijk van plan is: toeristen ronselen om een dag in een kelder stoppen zodat ze kunnen vieren dat twee eeuwen geleden, een kind uít zo’n kelder kwam. Maar ik zal haar uiteraard assisteren. Want feest, wie is daar nou niet voor te porren?