brieven

Zo voegen ze niets toe

De commentaren van vier prominente presentatoren op de het toneelstuk ‘De Zender’ (NRC 7/4, C2) riepen bij mij een oude vraag wakker: waarom moeten bij de televisie per se nieuwslezers in beeld komen? Zijn zij de levende fossielen uit de prehistorie van de kijkbuis toen presentatoren alle programma’s aan elkaar praatten? Hun voortdurende presentie bewijst dat beelden eigenlijk maar heel weinig informatie toevoegen. Neem maar de proef: luisteren naar een journaal brengt je haast volledig op de hoogte van het wereldgebeuren. Alleen rampen en geweld doen het als beeldmateriaal lekker. Niet voor niets heeft het radionieuws zich als volwaardige informatiebron gehandhaafd. Het klassieke Polygoonnieuws in de bioscoop had genoeg aan de sonore achtergrondstem van Philip Bloemendal. Maar op de televisie worden we vergast op pratende hoofden – tegenwoordig ijsberende lijven. Wat is de meerwaarde van die mensen in beeld? Ze vermorsen kostbare tijd met hun oubolligheden, in het bijzonder bij de overdracht aan de weerman/vrouw – ook al zo’n overbodig instituut (de Duitse tv had lang alleen bewegende weerkaarten). Ik zou echt kijknieuws willen zien zonder anchor(wo)men.

Volkswagen

Laat de bazen inleveren

Soms lees of hoor je absurde dingen. Zo ook in NRC van 23/4. Ondanks het miljardenverlies krijgt de top van Volkswagen toch nog een bonus. Zij het dat 30% hiervan pas wordt uitbetaald als de beurskoers over drie jaar met meer dan 25% is gestegen. Natuurlijk had er helemaal geen bonus moeten worden uitbetaald. Had die 30% inhouding moeten slaan op hun riante salarissen die liggen tussen de 500.000 en een miljoen euro. In 2015 leidt VW een verlies van 1,4 miljard. Over 2016 wordt nog meer verlies verwacht. 16,2 miljard wordt al in reserve gehouden. Directeuren dan toch nog een bonus geven? Getuigt dit niet van het overheersen van autocratie aan de top? Hoog tijd om dit beloningssysteem wezenlijk aan te pakken.

René Hoksbergen

Ebru Umar

Ook buiten het ‘concept’

Vrijheid van meningsuiting is niet zomaar een los concept. Het is door liberale politieke denkers bedacht om iedereen en ieder idee een gelijke kans te geven. John Stuart Mill schreef in zijn On Liberty dat vrijheid van meningsuiting ertoe dient om de grenzen van de logica op te zoeken en deze te verleggen. Niet om personen of instituties te beledigen. Deze vrijheid impliceert een normatief systeem, gebaseerd op rationeel redeneren. Dit is de basis van onze liberale democratie. Belediging, smaad of laster horen daar niet bij; die zijn immers niet rationeel.

Ebru Umar is niet alleen buiten de wet getreden, maar ook buiten het theoretische concept van de vrijheid van meningsuiting.

Mehmet Emre Demirkiran

    • Anton van Hooff
    • René Hoksbergen
    • Mehmet Emre Demirkiran