Zwijmelen bij een sexy klunsvader

Julia Roberts en Jennifer Aniston

Regisseur Garry Marshall is een veteraan in het genre van luchtige komedies. Hij maakte klassieke romkoms zoals Pretty Woman en Runaway Bride met Julia Roberts en Richard Gere, en daarna een hele rits films rondom romantische hoogtijdagen: Valentine’s Day, New Year’s Eve en nu dan Mother’s Day. Hij weet hoe je een hele sliert van personages in een film door elkaar moet vlechten, zodat er aan het einde voor elk wat wils is. De makke van de premisse van een film over moederdag is dat je niet heel veel ruimte overhoudt voor romantische liaisons. En dat de familiale verwikkelingen rondom de vraag of moeder aan het einde van de film inderdaad ontbijt op bed zal krijgen net een beetje te weinig substantie hebben voor leuke intriges en onverwachte ontwikkelingen.

Grootste probleem: deze mozaïekvertelling is reuze voorspelbaar. Natuurlijk zal gescheiden moeder Jennifer Aniston niet met lege handen komen te staan. En zal de hillbilly-moeder zich met haar lesbische en met een gekleurde man getrouwde dochters verzoenen (oei, oei wat subversief).

Jason Sudeikis mag de sexy klunsvader spelen. Maar als iedereen dan een oogje op hem heeft gekregen, en in de rest van de film zijn eigen moeders en zussen heeft herkend, is het eindresultaat nog steeds bedroevend ongeëmancipeerd. Beter om een kaartje voor de film maar niet tussen het te zacht gekookte eitje en de verbrande toast te verstoppen.