Bowies favoriete film was de smakelijke komedie ‘The Rebel’

Toch nog even over Bowie. Naast al die prachtplaten en een paar geslaagde films, liet David Bowie ook twee opmerkelijke lijstjes na. Via zijn website verscheen een paar jaar geleden een lijst met zijn tophonderd van favoriete boeken – Jack Kerouacs On The Road, muziekboeken, maar ook studies naar de oorsprong van het menselijk bewustzijn en het Engelse stripblad Viz.

De lijst van honderd titels ging niet vergezeld van enig commentaar, maar dat weerhield de fans er niet van om Bowie-leesclubs op te richten. Interessanter nog is de lijst van favoriete platen die hij in 2003 maakte voor Vanity Fair – wél voorzien van een toelichting: van The Fabulous Little Richard tot de avant-gardist Harry Patch, die zijn eigen instrumenten bouwde.

Eeuwig zonde dat Bowie niet ook zo’n lijstje heeft gemaakt van films die hem inspireerden. Toch heeft ook zijn filmsmaak veel sporen nagelaten. 2001: A Space Odyssey was een obsessie van Bowie, die leidde tot zijn doorbraakhit Space Oddity. Hij begon concerten ooit met beelden uit Un Chien Andalou, de surrealistische klassieker van Luis Buñuel en Salvador Dalí. Een van de redenen om in de jaren zeventig in Berlijn neer te strijken was zijn fascinatie voor de cultuur van de Weimarrepubliek – in het bijzonder de expressionistische sciencefictionklassieker Metropolis van Fritz Lang.

Maar volgens regisseur Julien Temple, die hem goed kende en een mooi herdenkingsstuk over Bowie schreef in filmblad Empire, was zijn favoriete film aller tijden de Britse cultkomedie The Rebel uit 1961. De jong gestorven Britse komiek Tony Hancock speelt een kantoorslaaf met artistieke aspiraties – doch gespeend van enig talent – die naar Parijs gaat om zich te vestigen als kunstenaar, vergezeld van een kolossale, monsterlijke sculptuur getiteld Aphrodite at the Waterhole. Zijn wartaal („Deze kleuren hebben niet de juiste vorm”) valt in Parijs in de smaak op hippe feestjes. Al snel is hij uitgeroepen tot de geniale voorman van een baanbrekende nieuwe kunststroming: het infantilisme.

Niet zo gek misschien dat de film bij Bowie een snaar raakte: The Rebel gaat over een jongeman die het bleke, schrale Engeland na de oorlog verruilt voor de grote wijde wereld en zichzelf een compleet nieuwe identiteit aanmeet. Hancock valt in de film uiteindelijk door de mand en moet terug naar zijn hospita en kantoorbaan – een angst die volgens Julien Temple ook Bowie nog weleens bekroop.