Brieven

Geen sprake van, Ebru

Na de moord op Theo van Gogh was ik aanwezig op een bijeenkomst waar ook Ebru Umar bleek te zijn. Op een gegeven moment begon ze enorm op Amsterdam, waar ik toen burgemeester was, af te geven. Ik reageerde met de woorden: „Maar u hóeft hier niet te wonen.” Sindsdien ben ik haar lievelingsvijand. Niets heerlijkers dan mij, ongeveer eens per week, afzeiken. Daar is niks op tegen, het staat haar vrij. Wat haar niet vrij staat, is in NRC (25/4) zonder enig argument het volgende zeggen: „Dat zijn mensen (Turkse Nederlanders die blij waren met haar arrestatie in Turkije) die Nederland kapot maken. Job Cohen zou trots op hen zijn.” Daar is natuurlijk geen sprake van, integendeel, ik hoop dat ze snel weer in Nederland is. Vandaar mijn vraag aan haar: geef mij een snipper bewijs waarom ik daar trots op zou zijn.

Zo devalueer je het

Een mening moet vrij geuit kunnen worden. Ze stoelt op het geloof dat die mening juist is, en waar. Belachelijk maken, als strijdmiddel tegen iemand wiens mening tegengesteld is aan de jouwe, moet kunnen, als een wapen. Maar het moet in dienst staan van een mening. Schelden, lasteren, beledigen, belachelijk maken, zonder dat sprake is van een mening, mag dus niet verdedigd worden met beroep op het recht van vrije meningsuiting. Te meer niet als het onwaar is. Het uiten van woede, haat, frustratie, gelijk stellen aan het uiten van een mening, devalueert het kostbare recht op vrije meningsuiting.

C. Verheul

Correcties en aanvullingen

Ban Ki-moon

VN-chef Ban Ki-moon is woensdag met rode loper ontvangen door de Tweede Kamer (Zijzaal voor Ban, 21/4, p. 8). Hij verliet het gebouw langs een andere uitgang zonder rode loper en erehaag.

Amsterdamse School

Bij Amsterdamse School, waar je maar kijkt (22/4, p. A4/5) had moeten staan: Voorpublicatie uit: Walter Herfst - Amsterdamse School in Beeld (Uitgeverij Architectura & Natura, www.architectura.nl).

    • C. Verheul
    • Job Cohen