Zwarte zwaan

Ik concentreerde me op die coureur in het zwart met de zwaanachtige motoriek. Dat was Wout Poels, wist ik.

peterwinnen0

Het lot, zeg maar een sociale aanpassing mijnerzijds, bracht me zondagmiddag op een rondvaartboot. De vertreksteiger lag in het Noord-Limburgse Well. In educatief opzicht was het geen misser. Via de geluidsinstallatie aan boord leerde ik veel over de waterbeheersing van de Maas. Parallel aan de Maas werd bijvoorbeeld een zijtak gegraven. Deze zou het hoogwater dat begin jaren negentig nog vrij spel had min of meer kunnen opvangen. Toen leidde het een paar keer tot een watersnoodramp. Al werd het nooit zo erg dat de koningin moest komen kijken.

De rondvaartboot koerste door het stroomgebied van Wout Poels. Ook door het mijne, trouwens. Maar Wout woont veel dichter tegen de Maasoever dan ik. Qua hoogtemeters scheelt het een meter of drie, schat ik. Hemelsbreed spreken we over een kilometer of negen.

Natuurlijk zocht ik op de smartphone af en toe naar nieuws uit de koers. Een fuut dobberde op de golfslag, en dook abrupt onder om een visje te scoren. Het gekke aan futen is dat je ze nooit ziet bovenkomen. Het was warm aan boord. Het zomerdek boven was ook geopend, maar druk was het er niet.

Lang geleden reed ik een paar keer een Luik-Bastenaken-Luik die ik afsloot in een heet bad voordat de winnaar bekend was

De groene Maasoever vergleed in gepast tempo. De oever zag er heel vredig uit. Niets van de natte sneeuw die Luik-Bastenaken-Luik teisterde. Maar ik kreeg het koud van de berichtgeving. Was het een trauma? Lang geleden reed ik een paar keer een Luik-Bastenaken-Luik die ik afsloot in een heet bad voordat de winnaar bekend was.

De rondvaartboot hield zich keurig aan het vaarschema. Precies om drie uur legden we weer aan. Een half uur later hing ik voor een televisietoestel in een tot vakantieverblijf verbouwde molen. In een gezelschap van ongeveer twintig was ik de enige wielerliefhebber, wat betekende dat de bijgeluiden de stemmen van de commentatoren ver overstemden. Was dat erg? Ik geloof van niet. Het droeg bij aan de verdoofdheid en de verzopenheid van een groot wielermonument.

Ze hadden zich ingepakt in sombere regenjasjes en winterjasjes. Ze zagen er allemaal hetzelfde uit. Wie er oog voor had kon de individuele coureur alleen aan zijn rijstijl herkennen. Maar ook dat werd moeilijk omdat de ene verkleumde erg op de andere verkleumde begon te lijken. Ik concentreerde me op die coureur in het zwart met de zwaanachtige motoriek. Dat was Wout Poels, wist ik. Ook zonder winterkleding beweegt hij zich voort met de elegantie van een zwarte zwaan.

De zwarte zwaan stierf iets minder snel dan de andere, grauwe zwanen. De eindsprint van Wout in Luik-Bastenaken-Luik had meer met luciditeit te maken dan met botte spierkracht. Wout weet namelijk wat het is om verkleumd op de intensive care te liggen.