‘Het moorden moet voor mijn veertigste voorbij zijn’

Peter Janssen (30), ook wel de ‘Vegan Streaker’, verstoorde al vijftien keer een stierengevecht in Spanje. Ze kunnen daar zijn bloed wel drinken. „De manier waarop de torero met stieren omgaat is toch vele malen respectlozer?”

Foto James Rajotte

Onlangs lukte het Peter Janssen (30) om een stervende stier in de arena van Madrid te omarmen. Even voelde hij de warmte van een immens dier dat zojuist een doodsstrijd tegen een stierenvechter had verloren. Een paar tellen later daalde een regen van klappen neer op de Nederlander. De politie moest hem ontzetten om te voorkomen dat hij gelyncht zou worden.

Lichtgewond werd Janssen afgevoerd en vastgezet. Een paar uur later mocht hij weer gaan. „Las Ventas in Madrid is dé plek van het stierenvechten. Het geeft een goed gevoel juist daar actie te kunnen voeren”, zegt Janssen in zijn woonplaats Don Benito. „Voor mijn veertigste moeten deze moordpartijen zijn afgeschaft. Dat is mijn doel.”

Als het gezicht van de Vegan Strike Group is Janssen gehaat én geliefd in Spanje. Al vijftien keer heeft Janssen de afgelopen drie jaar uit protest een stierengevecht verstoord. „Met onze acties willen we de aandacht blijven vestigen op het dierenleed. Stierenvechters zijn er ziek van als hun show wordt verstoord, en zeker als een Nederlander het doet. Het verzet in Spanje tegen stierenvechten groeit. Op veel plekken is het al verboden, in andere plaatsen komt de discussie nu los. Ik krijg veel steun van Spanjaarden die het ook gruwelijk vinden.”

Alleen vegetariër zijn is hypocriet

De strijd voor dierenwelzijn zit bij Janssen diep van binnen en begint al in zijn jeugd. „Ik ben opgegroeid op een boerderijtje zonder dieren op het platteland van Culemborg. In die omgeving zag ik hoe er met dieren werd omgesprongen. Muskusratten werden verstikt. En ik zal nooit vergeten hoe een boer een zieke koe in de wei liet liggen totdat het beest dood was.”

„Vanaf mijn twaalfde ben ik vegetariër en vanaf mijn achttiende veganist. Het is hypocriet om alleen geen vlees te eten. Om de eierenindustrie op gang te houden worden haantjes gedood.”

Janssen wilde als tiener het liefste boswachter worden, maar is nu een ‘fulltime activist’, die leeft van steun van andere dierenliefhebbers. „Wat mijn allereerste acties waren? Ik weet niet of het handig is om dat te vertellen”, zegt Janssen glimlachend. „Jachthutten slopen. We zagen eten liggen waarmee zwijnen gelokt moesten worden. Die jagers zaten binnen op stoelen gewoon al wachtend te drinken. Een foute hobby. Later sloot ik me aan bij de Anti Dierproeven Coalitie. Daar is het actievoeren echt begonnen.”

Hij kwam in Nederland voor het eerst echt in beeld toen hij in februari 2008 de finale van het ABN AMRO tennistoernooi tussen Michael Llodra en Robin Söderling verstoorde als een schreeuwende streaker met de tekst Stop Monkey Trade op zijn borst. Hij protesteerde daarmee tegen de financiële hulp die de bank verleent aan een centrum in Rijswijk waar proeven op apen worden verricht.

Een paar weken later volgde een landelijke ‘doorbraak’ voor de vegan streaker toen hij live op televisie bij Paul de Leeuw binnen liep.

De actie bij Paul de Leeuw

De actie liep totaal anders dan Janssen had verwacht. Hij lacht een beetje als een boer met kiespijn als de uitzending ter sprake komt. „Ik rende naar binnen en riep: ‘Stop dierenleed. Vlees is moord’.

Paul de Leeuw was net met iemand via de telefoon in gesprek en liet me wachten. Ik stelde me daarna voor als de vegan streaker, want mijn naam is verder niet belangrijk. De Leeuw nam me op schoot en scheurde mijn onderbroek kapot. Dat werd later het populairste tv-moment van het jaar. Ik vond het respectloos. Als ik een vrouw was geweest dan was Paul de Leeuw opgepakt voor aanranding.”

Janssen was daarna in één klap bij vriend en vijand bekend. „Die uitzending heeft mij veel publiciteit opgeleverd. Ik kon overal op televisie en in de krant mijn verhaal kwijt. Maar daarna ben ik van tactiek gaan veranderen. Streaken is veranderd in strike. De acties werden minder ludiek omdat het vooral om de boodschap moet gaan en niet om mij.”

Met een lans een stier doodsteken

Janssen kwam voor het eerst met stierenvechten in aanraking toen hij in 2007 het Spaanse dorpje Tordesillas bezocht om te protesteren tegen het feest van El Toro de la Vega. Daarbij wordt een stier losgelaten en door honderden mensen opgejaagd totdat iemand het beest met een lans doodsteekt. „Een bizar ritueel natuurlijk”, vindt Janssen. „Dit gebeurt allemaal met de goedkeuring van de gemeente. Sterker nog; die financieren het stierenvechten vaak. In 2013 heb ik in Tordesillas meegedaan aan een hardloopwedstrijd in een shirt met een protesttekst. Ik won die wedstrijd en alle fotografen zoemden bij de huldiging daarop in. Een aantal gasten wilde me te lijf gaan.”

Drie jaar geleden ontmoette Janssen zijn Spaanse vrouw hij besloot zich in het land te vestigen. Hij woont nu in de plaats Don Benito, in het hart van Extremadura, de regio waar stierenvechten net als in Andalusië en in Madrid nog steeds populair is. „In Don Benito werd zelfs in 2011, middenin de economische crisis, voor een paar miljoen euro een gloednieuwe arena neergezet. Toen ik de burgemeester daarop aansprak zei hij dat er geen euro gemeenschapsgeld in zat. De man is inmiddels overleden en op de muur van de arena staat nu in grote letters zijn naam.”

Eerste rang

Op 1 september 2013 waagde Janssen zich voor het eerst in zijn leven in een Plaza de Toros, een arena. „Nadat het stierenvechten al jaren niet meer rechtstreeks op het open net was geweest, kwam TVE daar onder druk van regeringspartij Partido Popular op terug. De arena van Merida was het decor van een live uitzending. Ik kocht een kaartje op de eerste rang voor mezelf en eentje bovenin voor de fotograaf. Ik kende stierenvechten alleen een beetje van YouTube.

„Toen ik dat beest naar binnen zag lopen wist ik niet wat ik zag. Mannen prikten vanaf paarden met een lans in de stier, ze plaatsten banderillas in zijn rug en daarna werd hij met een groot mes vermoord. ‘Kan ik dit wel aan’, dacht ik. Ik kreeg het even te moeilijk. Werd emotioneel. Maar dat sloeg om in een enorme motivatie.”

Voor het oog van televisiekijkend Spanje rende Janssen opeens met een Nederlandse vlag over het zand, terwijl de stier door zijn hoeven zakte. „Nederland tegen stierenvechten”, stond erop.

Bloed drinken

Het was de eerste keer dat Janssen een show van de beroemde torero Alejandro Talavante verstoorde. „Ik zag de haat bij hem en zijn helpers in de ogen. Ik ben nu al vier keer bij hem binnen gevallen. Deze man kan inmiddels mijn bloed wel drinken. Vorig jaar tijdens de feesten van Sevilla bereikte ik de vermoordde stier. Ze probeerden me nog met een hark te tackelen, maar dat lukte niet. Dat leverde enorm veel publiciteit op. Dat filmpje is talloze malen gedeeld op YouTube.”

Met de 24 leden van de Vegan Strike Group plant Janssen de acties meestal ver van tevoren. „Er gaat heel wat werk aan vooraf. Zo heb ik voor mijn actie in Madrid mijn haar zwart geverfd en een snor laten staan. Ik moet iedere keer met wat anders komen, want het liefste kom ik in een volle arena. Vorig jaar ben ik naar de feesten van San Fermín in Pamplona geweest. Velen denken dat daar de stieren alleen door de straten rennen. Dat is niet waar. Aan het einde van de dag worden ze in de arena vermoord.”

Janssen koos in Pamplona voor een affiche met stierenvechter Juan José Padilla, die in 2011 in de arena een oog verloor. „Ik had geen zin om lang tussen al die dronken en feestende toeristen te zitten en sprong bij de eerste stier naar binnen. Padilla had net met veel poeha zijn cap in het zand neergezet. Ik schopte die zo de lucht in. Later stelde Padilla in een interview dat hij dat respectloos had gevonden. Dat doet me niks. De manier waarop hij met stieren omgaat is toch vele malen respectlozer?”

‘Toen ik de stier de arena in zag lopen wist ik niet wat ik zag. Kan ik dit wel aan?’

De stierenvechters hebben Janssen tot persona non grata verklaard. Hun fans verafschuwen el holandès. „Soms komen er gewoon mensen uit het publiek de arena in om mij te slaan. Sommigen zouden me wel willen vermoorden. Er wordt van alles naar me gegooid. En als ik word afgevoerd proberen mensen me te slaan waar ze kunnen.”

„De politie doet niets tegen al die agressie. Ook buiten de arena word ik bedreigd. De banden van mijn auto zijn al meerdere malen lek gestoken. Ik moet nog voor honderden euro’s aan boetes betalen. Maar ik geef niet op.

„Onlangs heeft de gemeente Coslada, vlakbij Madrid, besloten geen geld meer te besteden aan stierenvechten. Dat is voor mij een grote overwinning.”