Waarom kan geen tv-programma meer zonder tafel?

De spelletjesavond op NPO2 is wat minder leuk geworden. De charmante kennisquiz Met het Mes op Tafel (MAX) werd vervangen door De Tafel van Taal (NTR), een steriele aangelegenheid.

Margriet van der Linden in ‘De Tafel van Taal’. Beeld: NTR

De tamelijk stringente programmering van NPO2 schrijft een dagelijks spelletje voor aan het begin van de avond. De afgelopen weken was dat de charmante kennisquiz Met het Mes op Tafel (MAX), die vrijdag een ongebruikelijke seizoensfinale kreeg.

De ernstig zieke huispianist Martin van Dijk, die al enkele weken opvallend goed vervangen was door Nico van der Linden, mocht nog een keer terugkeren, in een speciale aflevering. Enkele vragen waren op Van Dijk toegesneden („in welke provincie ligt zijn geboorteplaats Klazienaveen?”) en aan het begin zong zelfs presentator Herman van der Zandt mee met Randy Newmans You've Got A Friend.

In vergelijking met de warme ambiance van het café van Met het Mes op Tafel is zijn opvolger De Tafel van Taal (NTR) een steriele aangelegenheid. Eerste vraag die zich opdringt: waarom zijn tafels zo populair in de naamgeving van televisieprogramma’s? Na het geflopte vrouwenpraatprogramma De Tafel van 5 (Net5), kennen we nu ook Tijs van den Brinks christelijke opinieshow De Tafel van Tijs (EO).

Tafeldames- en heren

Zou het door de tafeldames en -heren van DWDD komen dat geen programma meer zonder kan? Het experiment van Jinek (KRO-NCRV) om het eens zonder tafel, maar met een naar de camera gerichte bank te proberen, werd al snel beëindigd. Ook daar zit men nu weer aan een tafel.

Aan het hoofd van De Tafel van Taal presideert Margriet van der Linden, die sinds haar glansrijke saboteursrol in Wie Is De Mol? (AVRO-TROS) Bekender Nederlander is dan ze ooit was als hoofdredacteur van Opzij of presentator van Zomergasten (VPRO).

Van der Linden past in de neiging van de NTR om presentatoren aan zich te verbinden met meer persoonlijkheid en statuur dan de gemiddelde collega: schrijver Abdelkader Benali presenteerde de Boekenquiz, net als cabaretier Sanne Wallis de Vries. Ook Van der Linden is snedig en ter zake kundig, al is het natuurlijk een doodzonde om tot twee maal toe aan de deelnemers te vragen of ze er zin in hebben. Ik hoop dan altijd zo dat een van hen zal antwoorden: „In het geheel niet, hoe kom je erbij?”

Flauw

Het spelletje zelf lijkt ook wel een beetje op het nieuwe stramien van de Geschiedenisquiz, met een presentator die aan het begin vertelt welke vragen we kunnen verwachten en de suggestie dat de deelnemers een vraag kunnen uitkiezen, terwijl dat in werkelijkheid behoorlijk willekeurig lijkt te zijn.

De opgaven vind ik een beetje flauw: taalvragen waarop je het antwoord nauwelijks kunt weten maar met een beetje bravoure wel gissen. Herken de betekenis van Nederlandse leenwoorden in het Indonesisch, waar staat de afkorting ETOS voor (meerkeuzevraag)?

Het plezier moet vooral komen van de deelnemers, die evenmin van de straat zijn geplukt, zoals striptekenaars Jean-Marc van Tol en Gerrit de Jager en Journaalpresentatoren Astrid Kersseboom en Marco Verhoef. Die deden hun best gevat te zijn, probeerden een rebus op te lossen en, heel belangrijk, lieten zien dat ze er zin in hadden.