Activisten bij Shell: best een goed idee

Beleggers gaat ’t alleen om geld. Toch? Daarom komen zij naar een aandeelhoudersvergadering. Voor het dividend. Als zij zelf een onderwerp op de agenda van een vergadering zetten, dan willen ze meestal meer. Meer dividend. Of ze willen dat het bedrijf in de verkoop gaat, zoals ABN Amro in 2007 overkwam.

Maar bij Royal Dutch Shell is het anders. Daar gaat het om méér dan geld. Namelijk ook om een betere wereld.

Da’s traditie.

In de vorige eeuw was de Shell-vergadering het vanzelfsprekende middelpunt van acties tegen het Zuid-Afrikaanse apartheidsbewind. Later wekte de milieuschade die Shell veroorzaakt in de Nigerdelta woede.

Toen waren actievoerende beleggers tégen Shell. Nu kiezen ‘de beleggers voor een betere wereld’ de kant van de aandeelhouders. Zij redeneren: als Shell niet snel maatregelen neemt, loopt de waarde van de bedrijfsbezittingen gevaar. Die olie- en gasvoorraden zullen straks na de onvermijdelijke maatregelen om ons klimaat te redden niet meer rendabel te winnen zijn.

Vorig jaar konden de aandeelhouders stemmen over een motie van een regenboogcoalitie met onder meer de Church of England. Daarin werd de directie van Shell opgeroepen om verslag te gaan doen van de gevolgen van de klimaatverandering voor de (waarde van de) activiteiten van het concern. Shell steunde de motie. Een beetje tot verbazing van de regenboogcoalitie. Shell-beleggers met 98,9 procent van de aandelen stemden vóór de motie.

Beleggers: investeer winsten na aftrek van dividend uitsluitend in herwinbare energiebronnen

Over vier weken mogen beleggers opnieuw stemmen, nu over een voorstel van aandeelhouder Follow This. De activist pleit ervoor om de bedrijfswinsten na aftrek van dividend uitsluitend nog in herwinbare energiebronnen te investeren. Dat is verstrekkender dan vorig jaar. Nu wil men het concern bijsturen.

Shell kwam vorige week met zijn advies aan beleggers: Stem dit weg. De inhoudelijke argumenten zijn niet overtuigend. De omvang van de benodigde investeringen, de tijd die het kost om een groen energiebedrijf te worden en het risico van afnemende rendementen zijn volgens Shell te groot. Omdat deze argumenten niet worden geconcretiseerd, kun je zeggen: dat geldt ook voor Shells huidige en toekomstige investeringsplannen in olie en gas. Zij zijn complex, kolossaal, langdurig en rendement is niet zeker.

De directie heeft ook een opportunistisch argument. Door in te zetten op hernieuwbare energie bindt men zich en kan Shell niet reageren op toekomstige kansen en risico’s. Dit is een klassiek argument tegen activistische beleggers: wij weten het beter, bemoei je er niet mee.

Toch is de motie van de activistische belegger Follow This een voor de hand liggend concept. Technologiebedrijf Alphabet doet dat bijvoorbeeld deels met de winsten van zijn zoekmachine Google. Hoe werkt het? Een bedrijf gebruikt de (hoge) opbrengsten van lopende zaken om te investeren in nieuwe, meer belovende initiatieven op langere termijn. Aandeelhouders Shell zouden in de Follow This-visie dividend houden (Shell oud), maar zij worden ook beleggers in vernieuwing (Shell nieuw). Oud en nieuw hebben zo hun risico’s.

Het grootste risico zijn de managers echter zelf. Kunnen zij het bedrijf met succes op een nieuwe leest schoeien?

Daar gaat het regelmatig fout. Maar managers schrijven in de agenda van de aandeelhoudersvergadering, waar ook hun beloning ter sprake komt, niet graag dat hun eigen onmacht en onzekerheden de toekomst in de weg zitten.