Totaal vertwitterd

Je zou denken dat sociale media een soort uitlaatklep zijn voor mensen naar wie niet geluisterd wordt, maar in de praktijk zijn ze eerder een aanjager voor het in het openbaar uiten van een mening.

Ik bestelde twee ons schouderham bij de scharrelslager en kreeg er zijn visie op de Turkse president Erdogan bij. Ik kwam voor schouderham, fijn gesneden. Dan hoop je weg te komen met hooguit een vleesgerelateerd gesprek, maar ik kreeg hele moten Erdogan waar ik helemaal geen trek in had.

Wat zeg je tegen zo’n man?

‘Laat u maar scharrelslager, we hebben thuis nog wat in de vriezer.’

Laatst werd ik bij de buurtsuper ook al hardhandig een gesprek over vluchtelingen ingetrokken en ten tijde van het Oekraïne-referendum was je nergens meer veilig. Je vroeg niet om een mening, maar je kreeg hem toch en probeer er dan nog maar eens een gezellige middag van te maken.

Ik had er in de omgeving een paar die hun meningen onderbouwden met het argument dat zij ook het recht hadden om iets te vinden.

‘Dat is mijn mening.’

‘Dat mag ik vinden.’

‘Ik vind dat gewoon.’

Er zat er ook een tussen, familie natuurlijk, die ik ervan verdacht het nieuws te gebruiken om me te laten merken hoe er eigenlijk over me gedacht werd. Daar kon je dan wel tegenin gaan, maar dat liep bij voorbaat al uit de hand.

Ho-ho-ho, mocht hij in verband met de vrijheid van meningsuiting misschien ook wat van de PVV vinden? Die mening mocht toch ook worden gehoord? Sterker, hij ging ’m langzaam bij me in het gezicht smeren.

Dat was geen lekker gevoel, maar je kon het maar beter laten gebeuren en er verder niets van vinden want ik kwam tenslotte langs voor de gezelligheid.

Soms dacht ik met enige weemoed aan de dictatuur ten tijde van mijn vader. Die was ook heel erg voor democratie, dat wil zeggen hij vond van alles, maar ging niet met andersdenkenden in discussie.

Dat de vrijheid van meningsuiting via kabels en wifi ook naar Velp was gekomen, had hij gelukkig niet meer mee hoeven maken. Het was inmiddels zover dat zelfs mijn moeder, een verder lieve vrouw van 84 die bij verkiezingen altijd stemde wat hij stemde, zonder het zelf te weten was vertwitterd. Tijdens het kijken naar het journaal hoorde je haar steeds vaker iets vinden. Over vrijheid van meningsuiting zei ze: „Ik hou niet van mensen met een grote mond.”