Bloemendaal moet andere weg inslaan

Hockey Voor het eerst sinds 2001 mist Bloemendaal de play-offs. Het moet anders. „Dit kun je zelfs geen wake-upcall meer noemen.”

De teleurstelling is groot bij Bloemendaal-speler Roel Bovendeert. Foto Rien Zilvold

„Kinderhockey!” Laurence Docherty draait zich om richting het publiek, ogen gesloten, alsof hij het woord extra kracht wil meegeven. „Kinderhockey!” Even daarvoor: „Er staan internationals op het veld, en ze nemen de bal niet aan!”

Waar de handen van de coach van Bloemendaal in de eerste helft nog rustig in zijn broekzakken zaten, staat hij zondag aan het einde van de tweede helft in de topper tegen Amsterdam druk gebarend langs de lijn. Frustratie, dat moet wel, omdat het leed al is geschied: Amsterdam gaat winnen, als nummer een naar de play-offs voor de landstitel en plaatst zich direct voor de Euro Hockey League. En Bloemendaal mist als nummer vijf de play-offs. Dat is sinds 2001 niet meer gebeurd.

En dat is wennen, vooral voor de spelers die de gloriejaren bij Bloemendaal meemaakten. Jaap Stockmann stond al op goal toen de ploeg tussen 2006 en 2010 vijf keer op rij kampioen werd. „Het was destijds nog net niet raar als we een keer een wedstrijd verloren.” Stockmann, keeper bij Oranje en in 2014 nog verkozen tot beste van de wereld, staat nog verrassend nuchter op het veld van het Wagener Stadion, maar zijn woorden zeggen genoeg. „Dit is het laagste punt dat ik hier heb meegemaakt.”

Dit is het laagste punt dat ik hier heb meegemaakt

Keeper Jaap Stockmann

De wedstrijd tegen Amsterdam is eigenlijk typerend voor het Bloemendaal van dit seizoen. Er staat geen slechte ploeg, maar een jonge ploeg, die wat onbezonnen is en fouten maakt. Stockmann probeert het te duiden. Het ontbreekt aan „zakelijkheid, slimmigheid, willen winnen”. Docherty ging voor „kinderhockey”. En dat had hij zijn spelers na de wedstrijd ook even laten weten. „Ik vond het jammer we balverlies leden op eigen helft. Balverlies tegen een topper, dat is killing.”

Hij had het dan vooral over de tweede helft. Bloemendaal ging de rust in met een 1-0 voorsprong dankzij een strafcorner van Roger Hofman. De voorsprong had alleen groter moeten zijn. Twee andere strafcorners werden niet benut en Glenn Schuurman miste een strafbal. In de tweede helft werd elke slordigheid afgestraft door Amsterdam.

Zo kwam er een eind aan een vreemd seizoen voor Bloemendaal. De ploeg begon heel slecht, met een atypische reeks vol puntenverlies waarvoor coach Russell Garcia vroegtijdig geslachtofferd werd. Onder assistent Laurence Docherty werd vervolgens wedstrijd op wedstrijd gewonnen en leken de play-offs weer een zekerheid. Maar na slordig puntverlies, met name tegen nummer laatst Voordaan, had Bloemendaal de play-offplek niet meer in eigen hand.

Pieken

Een klein kwartier nadat Docherty boos van het veld is gelopen, leunt hij in het clubhuis rustig tegen een muur. Een wat oudere man loopt langs en schudt hem de hand. „Jij hebt de boel weer op de rails gekregen. Je had meer verdiend dan dit.” Docherty kan het waarderen. De frustratie lijkt weg, of hij is een goed acteur. Nu is het „balen” dat het niet is gelukt. „Toen ik dit ging doen, dacht ik: we zien het wel, we proberen weer energie in het team te stoppen, met spel dat ‘Bloemendaals’ is. Ik denk dat we alles eruit hebben gehaald om dit nog te halen.”

Stockmann is harder. „Dit kun je niet eens meer een wake-upcall noemen.” De maat is vol, zegt hij. „We moeten een andere weg inslaan.” Bloemendaal, zo lang een zekerheid in de top van het Nederlandse hockey, moet opeens weer gaan bouwen. De ploeg trok al drie topspelers aan voor volgend seizoen, onder wie de Duitser Florian Fuchs en de Belg Manu Stockbroekx. En met coach Michel van den Heuvel, die al eerder met Bloemendaal drie titels won, staat er iemand die de ploeg volwassener kan maken.

Maar tegelijk vertrekken vaste waarden, onder wie Pelle Vos, Floris Molenaar, Dominic Hird en Diede van Puffelen. Maar misschien is dat zo erg niet, zegt Stockmann, die gewoon blijft. Je kunt dan immers opnieuw beginnen. En misschien is het missen van de play-offs ook zo gek nog niet. Stockmann: „Je moet laag gaan om weer pieken te bereiken.”