Portdrinkers drinken niet, ze wachten

Harold Hamersma proeft weer eens port, en wel bij een voor- en hoofdgerecht.

Zoals het een volwassen wijnkelder betaamt, bevat de mijne ook port. Maar er wordt bijna nooit een bresje in de voorraad geslagen. Op zich hoef ik mij ook niet te haasten. Het betreft vintage-uitvoeringen, port van tophuizen uit oogstjaren zo goed dat zij bijkans het eeuwige leven hebben. Enige tijd terug was ik in Porto voor een ‘verticaaltje’ Cockburn’s – om begrijpelijke redenen uit te spreken als Kooburns. Tijdens zo’n proeverij worden van een wijn meerdere jaargangen geproefd, in dit geval negentien. Opvallend was dat zelfs 1896, 1904, 1908 en 1912 nog zeer te genieten waren.

En zie hier het knelpunt voor de portshippers. Drinkers drinken niet: ze wachten. Daarbij komt dat port een ouderwets hoog alcoholpercentage kent: veelal 20 procent. En juist op dat vlak zijn wij tegenwoordig net wat gaan minderen.

Ooit heb ik getracht om een persoonlijke porttraditie gestalte te geven. Iedere zondagavond om zeven uur ging ik met een fles binnen handbereik en een bordje bijpassende kaas op schoot voetbal op tv kijken: Studio Port. Maar ondanks de buitengewone traktatie beklijfde het niet.

Goedkoop uit de supermarkt

Nu ben ik niet de enige bij wie sprake is van een portpauze. Ten opzichte van vijf jaar geleden is de markt ongeveer 15 procent gekrompen. Opvallend is overigens wel dat Nederland nummer twee op de afnemerslijst staat: alleen drinken wij vooral de goedkope ruby-uitvoeringen uit de supermarkt. Hoe dan ook, de producenten kijken niet werkeloos toe hoe hier de portdorst opdroogt. Afgelopen week proefde ik met Henry Shotton, vintage manager en winemaker van Graham’s, een aantal van zijn premiumports. En nu eens niet in combinatie met dat eeuwige kaasplankje, maar bij voor- en hoofdgerechten. Aldus bleek een Graham’s 20 year old tawny uitstekend te combineren met geitenkaas in bladerdeeg en vijgenchutney op kruidensalade. En smaakte ook hertenbiefstuk in bosvruchtensaus perfect met Graham’s Quinta dos Malvedos 2004.

Toch lag mijns inziens de grootste kans om het portmarktaandeel te boosten vóór de maaltijd. Bij de geroosterde amandeltjes werd als aperitief portonic geschonken: een derde droge witte Graham’s Fine White, twee derde deel tonic, schijfje citroen, takje munt en fiks ijs. Gin-tonic kan zijn borst nat maken.