Tas kapot? Breng hem naar de tassendokter

Uit de hele wereld stuurt men dure maar beschadigde handtassen op naar de ‘Handbag Spa’ voor reparatie. Man die cola morste over de suède tas van zijn vrouw: „U redt mijn huwelijk.”

De Britse Freya Bass (26) had gisteren een man aan de telefoon, hij was in paniek: „Ik heb de suède Mulberry-tas van mijn vrouw geruïneerd, kieperde per ongeluk een glas cola eroverheen. Kun jij dit fixen?” Zeker, stuur maar op, zei ze. De man: „Geweldig, je redt mijn huwelijk!”

In 2012 richtte Bass samen met haar moeder The Handbag Spa op, waar mensen van over de hele wereld hun designertassen naartoe sturen om die te laten repareren, restaureren en schoonmaken. De vraag neemt elk jaar toe; afgelopen jaar lapte ze ruim duizend tassen op. De meeste zijn van Chanel, Mulberry of Louis Vuitton. De dure exemplaren komen binnen met inktvlekken, scheuren in de voering, een afgebroken hengsel, verkleuringen, schimmel, brandgaten, kapotte ritsen. Ook huisdieren en jonge kinderen zorgen voor schade: zo zaten er hondenbeten in een Prada-tas en had een dochterlief met viltstift de Michael Kors-tas van haar moeder beklad. „De bizarste inzending was een tas van Mulberry met een dode muis erin en een briefje: ‘Graag de muis uit de voering halen en de vlekken verwijderen. Bedankt!’”

De bizarste inzending was een tas met een dode muis en een briefje: ‘Graag de muis uit de voering halen. Bedankt!’

Voor en na

Voor en na

Afhankelijk van de schade, heeft haar team twee tot zes weken nodig voor herstelwerkzaamheden. De kosten variëren van 60 pond (zo’n 75 euro) voor schoonmaken tot 400 pond (bijna 500 euro) als er intens veel werk wordt verricht. In die categorie viel afgelopen jaar een schoudertas van Hermès (nieuwprijs 37.000 euro): de hengsels en de hoeken waren stuk waren, het binnenwerk moest worden hersteld, het leer aan de buitenkant gerestaureerd en de kleur ervan bijgewerkt. Bij zulke dure handtassen zijn de restauratiekosten vaak hoog doordat de materialen kostbaar zijn. Soms probeert Bass bij het modehuis de originele voeringstof te krijgen. Al willen klanten juist meestal een nieuwe – donkere – binnenbekleding omdat die minder kwetsbaar is.

Bass’ moeder werkt al vijftien jaar in de leer-industrie. Ze geeft trainingen voor het restaureren van lederen autobekleding en meubilair. „Ze is een autoriteit op dat gebied”, zegt Bass. En zo kwam het dat mensen haar moeder benaderden: jij weet alles van leer, kun je mijn tas ook repareren? Toen Bass afstudeerde van de modeacademie dacht ze: dit is een gat in de markt, niemand heeft zich hierin gespecialiseerd.

Ze combineerde de kennis van haar moeder met haar eigen ondernemerschap en modediploma en opende op haar 22ste The Handbag Spa in Harrogate, 300 kilometer ten noorden van Londen. Dankzij de vele spa’s staat de plaats bekend als kuuroord, haar bedrijf moest een kuuroord voor dure tassen worden. Wereldwijd zijn er nu een paar bedrijven te vinden met vergelijkbare diensten, onder meer in New York en New Jersey. In Nederland kun je terecht bij een handjevol schoenmakers of een leerspecialist, maar die zijn niet puur gericht op het herstellen van dure handtassen.

Voor en na

Voor en na

Drie ateliers

Bass’ klanten zitten in Australië, Azië, het Midden-Oosten en de Verenigde Staten. In Europa krijgt ze buiten Engeland veel aanvragen uit Nederland, Denemarken, België en Frankrijk. In het atelier in Harrogate werken inmiddels tien mensen en in 2014 opende Bass haar eerste franchise in Singapore. Ze heeft plannen voor een derde atelier, in het Midden-Oosten. Naast de fysieke vestigingen zijn er in allerlei landen samenwerkingen met lokale stomerijen en agenten bij wie een tas kan worden ingeleverd. „Dat leek mij een sympathieke constructie. Ik kan me voorstellen dat je een dure tas niet zomaar in een doos stopt en aan FedEx meegeeft.” De agent zorgt voor verzending naar het atelier. Binnenkort is er in Nederland ook zo’n aanspreekpunt, waar precies kan ze nog niet zeggen, maar in elk geval dicht bij de Duitse grens zodat die markt ook kan worden bediend.

Sommige modehuizen hebben hun eigen reparatieservice. Waarom een dure Louis Vuitton naar The Handbag Spa sturen als je ook het merk kunt inschakelen? „Grote merken, zoals Chanel, geven garantie maar die geldt tot vier jaar na aanschaf. Bovendien is de service beperkt: grove vlekken halen ze er niet uit, vochtschade, grote winkelhaken of brandplekken vaak ook niet. Ook heb je de bon nodig, en die hebben mensen vaak niet.”

Wie zijn haar klanten? De jongste is twintig jaar en de oudste tot nu toe een vrouw van in de tachtig. „Je zou verwachten dat het merendeel hoogopgeleide vrouwen tussen de dertig en vijftig jaar is, maar een dure tas is tegenwoordig niet alleen weggelegd voor de rich and famous. Scholieren zetten volgens haar ook een Chanel op hun verlanglijst en bovendien groeit de tweedehands markt. Daardoor komen onze klanten uit alle lagen van de samenleving. Tassen die via eBay zijn gekocht, krijgen wij voor een schoonmaakbeurt. En andersom laten dames een tas die ze gaan verkopen eerst door ons opknappen, in de hoop er meer geld voor te krijgen.”

Neppers herkennen

Soms overstijgen de reparatiekosten de aanschafprijs. „We hebben nu een paar Zara-tassen in de revisie. Een gele zomertas bijvoorbeeld. Die wordt schoongemaakt, de kleur wordt bijgewerkt en de voering gerepareerd. Dat kost veel meer dan de tas waard is. Blijkbaar is de eigenaresse er erg aan gehecht.” Vaak heeft ze meer werk aan goedkope tassen omdat de kwaliteit van het leer slechter is, legt Bass uit. Het leer van Mulberry, Chanel en Louis Vuitton is uitstekend, en het vakmanschap waarmee de tas is gemaakt, draagt ook bij aan de kwaliteit en de levensduur. „Neppers herkennen wij meteen. Niet aan het leer, maar aan de kwaliteit van het stikwerk en het metaal dat gebruikt is voor ringen en ritsen. Het maakt ons niet uit of een tas een kopie is, maar soms vragen we ons wel af of de eigenaar weet dat de tas nep is. Wij bemoeien ons daar verder niet mee, we halen gewoon de vlek eruit.”

Voor en na

Voor en na