Garden State

(Zach Braff, 2004). Voor zijn eerste film bleef tv-ster (Srubs), schrijver en regisseur Zach Braff dicht bij huis. Garden State is vernoemd naar de staat New Jersey, waar hij opgroeide. Ook het scenario is deels autobiografisch. Braff speelt de werkeloze acteur Andrew, die na de dood van zijn moeder terugkeert naar zijn geboorteplaats. Daar ontmoet hij in de wachtkamer van het ziekenhuis de onweerstaanbare Sam (Natalie Portman), die een dwangmatige leugenaar blijkt te zijn. Andrew heeft zojuist de antidepressiva afgezworen waar hij al zijn halve leven aan zit, voorgeschreven door zijn eigen vader, een psychiater. Hij neemt zijn lot eindelijk in eigen hand. Langzaam leert hij met Sam om de wereld zonder chemische hulpmiddelen tegemoet te treden. Andrew en zijn vrienden (onder wie Peter Sarsgaard) ontdekken een soort ark van Noach op de rand van een kloof, waar Sam hem in een mooie scène aanspoort even iets totaal origineels te doen, iets wat daar op die plek en dat tijdstip nog niet gedaan is. Raar gillen bijvoorbeeld, of maf dansen. Charmante coming of age-film combineert publieksvriendelijkheid met een melancholieke toon.