Bellen met Suzan, die haar eigen grafkist ontwierp

Margot Poll belt met Suzan van der Schenk (56) uit Wageningen over een doodskist voor foetushouding.

Is doodskist niet een beladen woord?

„Je mag ook grafkist zeggen hoor – het maakt mij niet zo veel uit. Het is een beladen onderwerp omdat veel mensen er een spookbeeld bij hebben. Dat wil ik veranderen.”

Door zelf een kist te ontwerpen?

„Daar ging wel wat aan vooraf. Omdat ik al tien jaar ziek ben en de oncoloog me in januari vertelde dat er geen behandeling meer mogelijk is, ga je opeens nadenken over het laatste deel van je leven. Daar kun je best nog wat van maken. Ik heb een mooie reis gemaakt maar ook een huis-aan-huisblaadje dat geheel toevallig over doodgaan ging, helemaal doorgespit. Zo kwam ik op het idee welke kist ik zelf zou willen – maar die stond er niet bij.”

Wat zou u zelf mooi vinden?

„Ik wil heel graag zoveel mogelijk teruggaan naar de natuur en ik wil beslissen over mijn eigen lichaam – dat wil zeggen dat ik het met liefde en zorg wil afsluiten. Omdat ik ontwerper ben, was de stap naar zelf iets bedenken snel gemaakt. Het bleek ook heel troostrijk voor mijn familie. Natuurlijk is het te verdrietig voor woorden, maar nadenken over hoe je begraven wil worden geeft voor iedereen ook rust.”

Bestaat die natuurlijke mogelijkheid nu niet?

„Er zijn zeker mogelijkheden op het gebied van ecologisch begraven: populierenhouten kisten, kartonnen kisten, manden, open draagbaren met een lijkwade over het lichaam. Maar ik wil zo graag op mijn zij liggen. Zo slaap ik, en de foetushouding is een heel natuurlijke houding.”

Hoe ziet uw ontwerp eruit?

„Het is een halfronde kist met een schapenwollen viltdek van 10 mm dik dat je dicht kunt rijgen. Je kruipt als het ware in je holletje en het lichaam wordt op natuurlijke wijze – pure schaapswol – afgedekt. Ik heb vijf ontwerpen gemaakt en die zijn vanaf juni ook voor anderen verkrijgbaar.”