Geer en Goor

Vorige week, het ging in de Tweede Kamer over ‘de rug recht houden’ in tijden van humor, zei Geert Wilders: „Rutte heeft de rug van een banaan.” Geen heel erge belediging, zelf loop ik door een verkeerde werkhouding al jaren rond met een rug als een banaan. Los daarvan had Wilders voor de verandering ook gewoon gelijk: Mark Rutte heeft inderdaad de rug van een banaan. Het komt doordat hij regelmatig krom ligt van het lachen.

Om Geer en Goor.

De nieuwe realitysoap van het duo Gerard Joling en Gordon Heuckeroth – ‘Geer & Goor zoeken een hobby’ – trapt morgen af. Ik heb het al gezien dankzij de groene knop op de afstandsbediening – met een onderonsje in het Torentje, waar Mark Rutte de twee de opdracht geeft om weer voor de ouderen in actie te komen. Want daar had hij in voorgaande jaren zo om gelachen. „Het land heeft jullie nodig.”

Wat volgde was een liefdesverklaring van Geer en Goor aan de minister-president en daarna een triest makend verslag van een trip naar Landgraaf met een camper, waarmee ze onderweg een vrouw zonder benen en een man zonder gebit hardhandig uit hun isolement trokken.

Heel gek misschien, maar sinds ze bij het Nationaal Ouderenfonds Geer en Goor tot boegbeelden hebben gebombardeerd, begrijp ik een stuk beter waarom sommige eenzame ouderen eenzaam zijn. De helft, ze zullen er wel op uitgezocht zijn, maakt toch echt de indruk niet goed snik te zijn.

Maar dan komen Geer en Goor namens de minister-president langs om heel ontwapenend met ‘die lieve mensen’ om hun eigen gebreken te lachen, waarna ze streng in de camera kijken en ons toespreken. Dat het toch echt een schande is dat het er tegenwoordig zo aan toegaat en zo.

Er is maar één oplossing: geld overmaken.

Het Nederland van Rutte en Geer en Goor is een land waar je je buren extra lief aankijkt zodra je gebreken gaat vertonen.

En als je er dan samen niet uitkomt, bel je het Nationaal Ouderenfonds die Geer en Goor langs sturen als je in je bed hebt gepoept. Met de groeten van de minister-president. Op een dag staan ze er opeens met het grote moppenboek onder de arm, voor drie jaar luiers en een camera- en geluidsman. Zodat Mark Rutte, als hij het ziet, ook weer eens krom kan liggen in zijn Torentje.

Weer een probleem weggelachen.