Angstig Ecuador maakt de schade op

De zwaarste aardbeving sinds 1979 heeft zaterdag zeker 300 levens geëist aan de kust van Ecuador. In Guayaquil, de grootste kuststad van het land, wordt het nieuws over de zwaarder getroffen gebieden angstig gevolgd.

Een jongen rouwt om zijn zusje, dat bij de aardbeving om het leven is gekomen. Foto Dolores Ochoa / AP

Een ingestorte brug, twee doden, een aantal flink beschadigde huizen en her en der puin op straat. Met angst voor naschokken maakt miljoenenstad Guayaquil op een grauwe, maar benauwde zondag de balans op van de zware aardbeving met een kracht van 7,8 op de schaal van Richter, die Ecuador zaterdagavond trof. Het hele land rouwt om de meer dan driehonderd doden die inmiddels zijn geteld.

„Het was net donker geworden toen ineens de aarde begon te trillen. Eerst dacht ik dat er een hele zware vrachtwagen aan kwam rijden, maar al snel had ik door dat het om een aardbeving ging”, zegt fruitverkoopster Elvira Ramírez op de hoek van een grote boulevard in het centrum van Guayaquil. „Ik rende snel de straat op omdat ik bang was dat het kantoorgebouw waar ik voor stond in zou storten. Het was verschrikkelijk. Moge God ons beschermen.”


Één van de drukste verkeersaders in Guayaquil, de Avenida de las Américas, is op zondag afgesloten omdat een brug is ingestort. Daarbij kwam een automobilist om het leven. Gezien de hoge kantoorflats en hotels in het zakencentrum die nog allemaal wél fier overeind staan, net als de bouwvallen in de arme buitenwijken, geeft dat te denken over de kwaliteit van de constructie van de brug. Maar al met al valt de schade in de havenstad erg mee, gezien de kracht van de aardbeving een stuk verderop naar het noorden.

President Correa is er niet

In het ongeveer 40.000 inwoners tellende kustplaatsje Pedernales, vlakbij het epicentrum, is de ravage daarentegen enorm. Veel van de wankele vier tot zes verdiepingen tellen flatgebouwen zijn ingestort. Volgens de nationale televisiezender Ecuavisa liggen er lijken op straat en zijn ook nog tientallen mensen bedolven onder het puin. Met tractors en blote handen wordt met man en macht geprobeerd ze te redden.

180416X_ringoffire
Minister José Serrano Salgado van Binnenlandse Zaken vraagt de mensen in Pedernales stil te zijn, zodat de reddingswerkers eventueel gehuil en geschreeuw onder het puin kunnen horen. Er was in het stadje tot zondagmiddag nog geen elektriciteit, water en internet.

Vicepresident Jorge Glas roept de bevolking op tot kalmte. Omdat de charismatische, socialistische president Rafael Correa op het moment van de aardbeving in Rome was, komt Glas om de paar uur op radio en televisie om de 14 miljoen Ecuadorianen bij te praten over de laatste stand van zaken: „Het redden van levens heeft nu prioriteit. We zijn druk bezig met het organiseren van meer hulp.” Uit de hoofdstad Quito en buurlanden zijn extra hulptroepen onderweg.

In zes kustprovincies geldt de noodtoestand en worden de meest kwetsbare gebieden geëvacueerd. Sinds de eerste beving zijn er volgens de autoriteiten 155 naschokken geweest, waarvan de sterkste om twee uur ’s nachts met een kracht van 6,1 op de schaal van Richter. De autoriteiten raden mensen dan ook aan een noodrugzak met een zaklamp, een radio op batterijen, water en belangrijke documenten klaar te zetten.

Op het drukke busstation van Guayaquil volgt vrijwel iedereen op de smartphone het laatste nieuws en kijkt met een schuin oog naar de televisie. „Oh mijn God, oh mijn God, kijk nou die kinderen”, zegt een vrouw als ze op tv een jongen en een meisje verweesd om zich heen zien kijken op straat in Pedernales bij een ingestort huis „Ik hoop dat hun moeder nog leeft, maar ze hebben helemaal niks meer.”