De Drentse PvdA offert haar geliefde Ard

PvdA’ers in Drenthe zijn boos op hun partij. Waarom moest gedeputeerde Ard van der Tuuk weg? Waarom deed de fractie niets?

Fractievoorzitter Roelie Goettsch spreekt de PvdA-leden toe. Foto Sake Elzinga

Waarom moest een van de meest geliefde PvdA-bestuurders van Drenthe vorige week ineens het veld ruimen? En waarom greep de fractie niet in?

Op die vragen willen de PvdA’ers in de provincie Drenthe een antwoord. Zij kwamen dit weekend bijeen. Zo’n honderdvijftig leden verzamelden zich in een krappe zaal naast café De Turfsteker in Westerbork. Gemeenteraadslid Rieja Raven, 32 jaar, stelde bij binnenkomst koel de feiten vast: „Je kunt nu zien hoe grijs de partij eigenlijk is.”

Ard van der Tuuk, 47 jaar, was sinds 2011 gedeputeerde voor de partij in Drenthe. Met VVD’er Henk Brink, Henk Jumelet (CDA) en Tjisse Stelpstra (ChristenUnie) vormde hij het dagelijks bestuur van de provincie. Zijn achterban roemt Van der Tuuk om zijn betrokkenheid. Hij is open, benaderbaar. Iemand die je gewoon kunt bellen – nee, zelfs appt, zegt Rieja Raven. Partijleden noemen hem een bruggenbouwer, een man die draagvlak zoekt.

Maar juist over die eigenschappen struikelde hij. Op vrijdag 8 april kondigde het college zijn vertrek in een persconferentie aan. Er zou een verschil in „bestuursstijl” zijn. Van der Tuuk zou besluiteloos zijn. Brink, Jumelet en Stelpstra willen vaart maken. Van der Tuuk haalt de energie uit het college.

Toen in de dagen daarna bleek dat de PvdA-fractie zijn vertrek aanvaardde, besloot Van der Tuuk de eer aan zichzelf te houden. Afgelopen woensdag diende hij zijn ontslagbrief in. Het college had hem voor een voldongen feit gesteld, schreef hij. „Onverwacht en pijnlijk.”

De prijs is te hoog

Hoe kon het zover komen? Waarom stapte de fractie niet uit de coalitie? Aan fractievoorzitter Roelie Goettsch deze zaterdag de taak dat uit te leggen. Zij ziet stoppen als dubbel verlies. „We hebben als PvdA binnen de coalitie op allerlei punten positie ingenomen. Wat bereik je er dan mee om ook op te stappen?” Dat zou Drenthe in een „diepe bestuurscrisis” storten. De prijs, zegt ze, is te hoog. Wat er nu precies zo knetterde tussen de collegeleden en Van der Tuuk, komen de leden in Westerbork niet te weten.

Des te duidelijker wordt het pr-probleem van de partij. Want hoe kon het dat er vlak na de persconferentie al een bericht de deur uitging dat de PvdA-Statenfractie een besluit genomen had? Dat ze op zoek zouden gaan naar een opvolger voor Van der Tuuk? Op dat moment wás er geen besluit. Sterker: de meeste fractieleden wisten nog van niks. „Heel dom”, zegt Goettsch daarover.

Wat ook niet hielp: de lokale pers sprong boven op de zaak. Fractieleden zouden onder druk zijn gezet om niet uit de coalitie te stappen, meldde RTV Drenthe. Er zou verdeeldheid zijn binnen het bestuur. En wat deed VVD’er Henk Brink bij het PvdA-fractieoverleg?

Op Twitter heetten de gebeurtenissen toen al ‘Ardgate’. De oppositie roerde zich: zonder Ard van der Tuuk, riepen zij, kunnen „de regenten” in Drenthe er weer van alles doorheen drukken. Windmolens in de Veenkoloniën, bijvoorbeeld. Waar de PvdA steeds aandrong op instemming van de bewoners, vonden andere gedeputeerden dat niet nodig.

De regie is weg, mopperen de leden. De persconferentie was een klungelige vertoning. De website wordt niet bijgehouden, leden moeten nieuwtjes vernemen uit de krant.

Het zijn de jongeren die dit weekend uiteindelijk voor een pragmatische wending in de vergadering zorgen. „We kunnen lang praten”, zegt Marloes Oostindie, woordvoerder van Jong PvdA Drenthe. „Maar we moeten verder kijken. Net als Ard.”

Zij richten hun pijlen dus vast op zijn opvolger. In een motie vragen ze de fractie op zoek te gaan naar een nieuwe Ard. En – al was het alleen al om de pr – „de kandidaat dient buiten de fractie te worden gezocht”.