Als je wat van Linda wilt, moet je Xenia bellen

(56) is manager van vrouwen als Linda de Mol en Yolanthe. Ze is overal bij, voor het geval dat. Ze vertelt over discipline, ambitie en haar zevende boek.

Voor iemand die steevast Duitse herder wordt genoemd, klinkt ze behoorlijk aardig. Xenia Kasper (56) dankt haar bijnaam aan haar afkomst, haar trouw en haar beroep. Ze is al 26 jaar de manager van Linda de Mol, en de vrouw achter twee presentatrices en een zangeres. Xenia Kasper bepaalt wie Linda, Yolanthe, Do of Bridget te spreken krijgt, en vooral wie niet. Maar nu belde ze zelf. Eigenlijk om te informeren of de krant soms interesse had in een interview met één van de twee andere vrouwen – bekende modeontwerpsters – voor wie ze wat ‘pr-achtige dingen’ doet. Heel terloops en in een bijzin, vertelde ze dat ze zelf binnenkort een boek uitbracht. Dus mocht ik daarin geïnteresseerd zijn...

Afgelopen maandag was de presentatie van haar thriller Alecto in de Skylounge, op de bovenste verdieping van het DoubleTree hotel in Amsterdam. En daar bleek dat Xenia Kasper ook De Telegraaf had gebeld en Story, Het Parool, RTL Boulevard en nog tig bladen, bloggers en vloggers. Alsof het zo was afgesproken, waren alle vrouwen witblond, gekleed in het zwart en allemaal dronken ze spa of cola light. Xenia, ultraslank in een kort zwart jurkje, liep ongedurig tussen haar gasten. Pas toen iedereen er was, kwam eerst Bridget binnen en daarna Linda. Hup, camera’s aan en om beurten vertelden ze hoe stoer en hoe fantastisch het was dat Xenia weer een boek had geschreven.

Daarna kwam Xenia even op het podium om het boek te presenteren. Haar zevende. En het derde met misdaadjournalist Maja van Tijl in de hoofdrol. Dit keer onderzoekt zij de moord op een wat verlopen volkszanger en ze stuit daarbij, onder andere, op een louche manager, drugshandeltjes en ingewikkelde familierelaties. In de tussentijd wordt ze één keer ontvoerd, één keer achtervolgd en één keer gegijzeld.

De dag na de presentatie zitten we bij Vis aan de Schelde in Amsterdam, het restaurant waar Xenia Kasper soms wekelijks wel een keer komt. Ik ben er vroeg, zij nog vroeger. Laatkomers vindt ze dieven van andermans tijd, dat had ik ergens gelezen. „Vond je het leuk gisteren?”, vraagt ze.

Ja, zelf vond ze het ook heel geslaagd. De locatie, de hoge opkomst, de aanwezigheid van ‘haar sterren’. Natuurlijk waren die er niet toevallig, lacht ze. „Ik doe hun agenda’s.” En zij lenen haar graag hun bekendheid voor de promotie van haar boek. Dit is het eerste dat ze in eigen beheer uitgeeft. Uitgeverijen lopen zo achter, zegt ze. Ze sitzen hoch zu Ross, leunen achterover en denken dat een boek vanzelf wel verkoopt. „Ze zijn gewoon niet commercieel genoeg.”

Latex jarretels

Toen in 2008 haar tweede boek uitkwam, 32° C liet ze latex jarretels opsturen naar alle media. „In het boek beschreef ik een scène waarin die jarretels een rol speelden. In interviews deed ik er nog een schepje bovenop en zei dat die scène gebaseerd was op eigen ervaringen.” Wat ze even vergeten was, was dat haar man Michael de volgende dag gewoon naar zijn werk moest. Hij is wetenschapper en werkt bij de European Space Agency. Ze schaterlacht. „Hij smeet de ochtendkrant de slaapkamer in, ik lag nog in bed. De grap was, die hele jarretelscène had niks met seks te maken.” Ze strijkt het linnen servet glad op haar schoot. „Als hij mijn boek nou gelezen had, had hij het begrepen.” Van haar eerste boek, 38½, heeft ze spijt. Of spijt, ze had het nooit moeten laten uitgeven. „Prima boek om het schrijven te oefenen. Maar verder...” Ze maakt een wegwerpgebaar. „Chicklit.”

„Vond je de vertaling goed?”, vraagt ze dan. Ze schrijft in het Duits en laat het daarna vertalen. Ik zeg dat de tweede helft van Alecto iets beter was dan de eerste. Vleugje irritatie. Alsof ik zeg wat ze al wist. „Dat is altijd zo”, zegt ze. „Eigenlijk hadden we het nóg een keer helemaal moeten doornemen.” Maar ja, de tijd was op. Als je alle losse uren optelt, heeft alleen schrijven haar al vier maanden gekost. En de research? „Dat was niet nodig. Ik had al veel uitgezocht voor m’n vorige thrillers.” Dus zelfdoding door de polsslagader door te bijten, zoiets verzint ze zelf? Ze schatert. „Dat heb ik op tv gezien. Ik kijk graag crimi’s.” En dat je in een lsd-achtige roes raakt als je de gifklieren van reuzenpadden aflikt? Weer een lach. Dat zag ze op National Geographic, de zender die ze altijd aan heeft staan als ze thuis werkt.

Ze is een vrouw van de details en zit graag overal bovenop, zegt ze. Vraagt RTL5, via haar, of Yolanthe Sekstest wil presenteren? Dan zegt ze: „Prima idee. Goed voor haar om weer terug te komen op tv na de geboorte van haar zoontje. Nee, dat het over seks gaat, vind ik geen bezwaar. Ze is een lekker wijf, zeg nou zelf. Maar dan zeg ik wel: we gaan even zitten om te praten over het taalgebruik. Want ik heb een hekel aan platheid.”

Ze kalmeerde de gemoederen toen Twitter ontplofte over Yolanthe die wat aan haar gezicht zou hebben laten doen. „Ze onderging een hormoonbehandeling, daarom zag ze er anders uit.” Ze is eraan gewend geraakt dat ‘haar’ vrouwen worden beschimpt, maar Yolanthe krijgt het wel heel zwaar te verduren. „Terwijl, ze heeft zo’n goed hart, ze roddelt nooit, ze werkt hard. Waarom doen mensen zo lelijk over haar?” Ze is gestopt de sociale media te volgen. Linda is toch altijd dik, Yolanthe een bitch, Bridget een ijskast en zij, Xenia, een diepvrieskist. „Als je alles leest, verlies je de onschuld om iets nieuws te beginnen.”

Ze is op de set als Linda Miljoenenjacht opneemt, of Ik hou van Holland. Zij doet de voorgesprekjes met kandidaten. „Ik weet precies wat Linda wil horen.” Ze wil er zijn, voor het geval dat. „Er gebeurt altijd iets. Vooral die ene keer dat ik er niet ben.” Wat kan er dan misgaan? Ze denkt na. „Wat vind ik vervelend...Ik geloof toch vooral ongevraagde bezoekjes van de pers.”

In 1990, ze was net met haar (Duitse) man naar Nederland verhuisd, vroeg RTL Duitsland haar om alle ‘persdingen’ te regelen voor de programma’s die in Nederland werden opgenomen. Traumhochzeit bijvoorbeeld, gepresenteerd door Linda de Mol. „De decors van de show stonden in Nederland. Op dinsdag deden we de opnames van de Nederlandse versie, op donderdag arriveerden er bussenvol Duits publiek en namen we de Duitse versie op.” Meer en meer werd ze de vrouw achter, of liever voor, „de koningin van de Nederlandse televisie”. Wat Linda de Mol gemeen heeft met de andere vrouwen die Xenia Kasper vertegenwoordigt is „werklust en ambitie”. Nooit te laat, altijd tot in de puntjes voorbereid, gedisciplineerd. Xenia Kaspers meerwaarde? Linda, Yolanthe en Bridget kunnen tegen iedereen aardig blijven, zij knapt het vervelende werk op. „Zij kunnen zeggen: hartstikke leuk idee, gaan we zeker doen. Maar bel éven met Xenia.” En dan zegt zij nee. Het interesseert haar niet of mensen haar mogen of niet. Nee, schudt ze, echt niet. „Toen ik een jaar of 17 was, vond mijn moeder het vreselijk als ik om 5 uur ’s ochtends thuiskwam. Wat zouden de buren wel denken. Liever had ze dat ik later thuiskwam, zodat het leek of ik bij een vriendin had gelogeerd.” Haar ouders scheidden toen ze 15 was. „Dat was het moment dat ik besloot nooit financieel afhankelijk te zijn van een man.” In ruil voor haar waakzaamheid ontvangt zij een percentage van de gages van haar protegés.

100 uur per week werken

Ze doopt haar broodje in de olijfolie, strooit er ruim zoutkorrels overheen. Ze houdt haar wijsvinger anderhalve centimeter van haar duim: zo’n beetje voller is haar taille in de loop der jaren geworden. Op haar veertigste begon ze met sporten. Hardlopen, yoga, fitness. Sinds haar vijftigste dubbel zoveel. „Als je jong bent, heb je een hekel aan stagnatie. Je wil meer en beter. Maar als je ouder wordt, ben je juist blij als je kunt behouden wat je hebt.” Meestal wordt ze tien jaar jonger geschat dan haar man. „Door te sporten blijf je soepel. Ik stap heel wat makkelijker de Audi TT uit.”

Tot haar dertigste rookte ze een pakje per dag, tot haar veertigste werkte ze honderd uur per week en nog steeds maakt ze lange dagen. Daarom, zegt ze, laat ze om de drie jaar een prescan doen. Een algehele lichaamscheck. Binnenkort heeft ze weer een colonoscopie (een darmonderzoek om kanker op te sporen). Allemaal niet gratis, maar zij vindt het de beste investering die ze kan doen. „Je moet investeren in je gezondheid. Niet bezuinigen op kwaliteit, niet zomaar van alles naar binnen proppen. Je gooit toch ook niet een liter goedkope benzine in je Porsche of Mercedes?”