Door het geluid van 911 blijven mass shootings indrukwekkend

In de korte documentaire Speaking is Difficult zien we recente beelden van locaties van massaschietpartijen en horen we alleen 911.

Screenshot Speaking is Difficult

Daar is er weer een. Het is niet gek als dat bij veel mensen de eerste gedachte is, als blijkt dat er een nieuwe mass shooting in de VS heeft plaatsgevonden. Door de frequentie lijkt het haast normaal, maar hoe zorg je ervoor dat de nasleep van zo’n ernstige gebeurtenis niet ondersneeuwt in onverschilligheid? Filmmaker AJ Schnack deed een geslaagde poging om de impact van mass shootings over te brengen.

In de indrukwekkende korte documentaire Speaking is Difficult komen in omgekeerde chronologie alle massaschietpartijen in de VS aan bod, van de meest recente in San Bernardino, tot die in 2011 waarbij afgevaardigde Gabrielle Giffords werd getroffen. Maar we zien geen beelden van de shootings. Niet van verblindende zwaailichten, politielinten, getrokken wapens of ambulances.

Alleen verstilde plaatjes, bijna uitsluitend totaalshots gedraaid zonder enige camerabeweging, van hoe de plekken er nu uitzien. Een wapperende stars and stripes tegen een grauwe lucht, na de tweede grote schietpartij in vijf jaar bij de legerbasis van Fort Hood (2 april 2014, vier doden, veertien gewonden). Een krijtbord dat ‘Cold Beer’ schreeuwt, terwijl een man met capuchon en hond Café Race in Seattle binnenloopt (30 mei 2012, vijf doden, één gewonde).

Telefoontjes

De beelden worden vergezeld door maar één geluidsbron: het telefoontje dat binnenkwam bij 911 om de betreffende mass shooting te melden. Het heeft effect. Je ziet in prachtige Amerikaanse landschappen mensen typische diners, bioscopen en mini markets bezoeken om te doen waar de locaties voor bedoeld zijn. En tegelijk maakt het geluid van 911 je er bewust van dat het zomaar opeens in een bloedbad kan veranderen.

De film eindigt met een toespraak van Gabrielle Giffords, die de politiek oproept in actie te komen tegen het vuurwapengeweld, met daarna een ontnuchterende statistiek die duidelijk maakt waarom gekozen is voor mass shootings tot 2011; voor 2011 was er elke tweehonderd dagen een massaschietpartij in de VS, daarna elke 78.

Lees hier ook een interview met filmmaker AJ Schnack bij The Intercept